Χριστ�ς αν�στη... �ραγε ψυχ� αν�στη; Ζω� αν�στη; Ευτυχ�α αν�στη; Δεν ε�ναι που τα θ�λω �λα... �τσι ε�μαι απ� την φ�ση μου. �νθρωπος. Θ�λω εκε�να που αξ�ζουν και πρ�πουν του ανθρ�που. Του κ�θε ανθρ�που. Απλ� και λιτ�.
Ε�ναι καιρ� τ�ρα που η ψυχ� �λων μας αποζητ� το π�ταγμα. Και την φυγ�. Και την συναισθηματικ� ανευθυν�τητα απ�ναντι σε κ�θε μικρ� � μεγ�λη δυσκολ�α. Ναι �ρθαμε αντιμ�τωποι με πολλ� και δ�σκολα, ναι παλ�ψαμε, μαλ�σαμε, θυμ�σαμε αλλ� δεν το β�λαμε κ�τω.
Κι �χι μ�νο αυτ�, νομ�ζω. Κι �χι μ�νο εμε�ς. Βαθι� μας δεν ανο�γονται τα φτερ�. Και δεν περν�ει τους ουρανο�ς της ελευθερ�ας αμ�ριμνη η ψυχ�. Θα γι�νει η ψυχ�. Με τον καιρ� θα γι�νει. �σο πον�σαμε, π�νεσαν κι �λλοι. �σο πληγωθ�καμε, τ�σο �λλο πληγ�σαμε. Κι �σο παλ�ψαμε, τ�σο κι �λλο παραπ�νω το παλ�ψανε κι �λλοι. Καθ�νας το κερ�κι του και δεν θα το κρ�νουμε εμε�ς που θα σβ�σει...
Δεν θ�λω δακρ�βρεχτα στην ζω� γιατ� �ταν Π�σχα. �σα μας αξ�ζουν ακ�μα κι αν δεν τα �βραμε, θα μας βρουν. Αρκε� να καρτερο�με με καλοσ�νη και χωρ�ς ανυπομονησ�α. �λα θα �ρθουν και θα �χουν χρ�ματα και σχ�ματα και �ρωμα... Απλ�ς να μην χ�νουμε την π�στη...
Ανθρ�πους μπορε� να χ�σαμε. Και χ�σαμε. Ε�ναι πλ�γμα να φε�γουν οι δροσερο� �νθρωποι. Να μαραζ�νουν οι ψυχ�ς και να μην χορτα�νει η αγκαλι� απ� αγ�πη. Κορμι� να φε�γουν και ψυχ�ς να ερημ�νουν. �να κ�τι πριν τον ουραν� η ζω�... Δε�τερη αν�σταση σε σκ�ρπιες σκ�ψεις. Λ�γο πριν τον ουραν�...
