Κρ�ση οικονομικ�, κρ�ση αξι�ν, κρ�ση συναισθημ�των. Χαμ�να �νειρα, χαμ�νες ζω�ς, χαμ�νες ελπ�δες. Και τ� �λλο; Ευθυγρ�μμιση πλανητικ�, ευθυγρ�μμιση πνευματικ�, ευθυγρ�μμιση αμετ�κλητη. Και στην καρδι� αυτο� του τυφ�να, τα παιδι� και οι �φηβοι. Αυτο� που δεν �φταιξαν σε τ�ποτα και πληρ�νουνε τα π�ντα. Τα ποσοστ� α�ξησης της παιδικ�ς και εφηβικ�ς κατ�θλιψης, �πως και των αυτοκτονι�ν �χουνε κατακλ�σει τα ΜΜΕ και �χουνε αναφερθε� και σε προηγο�μενο �ρθρο. Καιρ�ς τ�ρα, να ασχοληθο�με με κ�τι πολ� σημαντικ�τερο: καιρ�ς να ρωτ�σουμε τα �δια τα παιδι� και τους �διους τους εφ�βους, π�ς νι�θουνε ζ�ντας εκε�, στην καρδι� του τυφ�να.
«ï¿½ταν �να βασ�λειο, χτισμ�νο π�σω απ� χρυσ� φρ�χτη. Το παλ�τι �ταν φτιαγμ�νο κι αυτ� απ� χρυσ�φι, ασ�μι και ρουμπ�νια. Κ�θε χρ�νο ο βασιλι�ς, χ�ριζε στους πολ�τες του διαμ�ντια και χρ�ματα. �τσι, καν�νας τους δε δο�λευε, �λοι �ταν πλο�σιοι και τα σπ�τια τους �μοιαζαν κι αυτ� με παλ�τια. Αλλ� ξ�δευαν πολ� κι �τσι, μια μ�ρα τους τ�λειωσαν τα δ�ρα του βασιλι�. Τ�τε, αναγκ�στηκαν να δουλ�ψουν. Κι �νοιξαν τα μαγαζι�, οι φο�ρνοι, τα μαν�βικα, τα εργοστ�σια… κι ο βασιλι�ς δεν �δωσε �λλο χρυσ� στους πολ�τες. Τ�ρα, �πρεπε να κερδ�ζουν τα π�ντα μ�νοι τους». Κ�πως �τσι �ταν το παραμ�θι που �φτιαξε �να αγορ�κι 8 ετ�ν, σε μια απ� τις συνεδρ�ες μας. Το ενδιαφ�ρον ε�ναι πως, η θεραπευτικ� �σκηση που κ�ναμε, αφορο�σε τη δημιουργ�α του ιδανικο� κ�σμου, του ιδανικο� βασιλε�ου. Το αγ�ρι, �πλασε τον κ�σμο που θεωρο�σε τ�λειο, γι’ αυτ� και στο βασ�λειο επ�σης απαγορευ�ταν το σχολε�ο και �λοι οι πολ�τες �ταν υποχρεωμ�νοι δι� ν�μου να φροντ�ζουν τα αδ�σποτα σκυλι�. Η οικονομικ� πτ�ση στο βασ�λειο, λοιπ�ν, δεν αποτελο�σε για εκε�νον μια πικραμ�νη καταγραφ� της πραγματικ�τητας, αλλ� το ιδανικ�. Τα πρ�γματα �γιναν, ακριβ�ς �τσι �πως �πρεπε να γ�νουν.
Ακο�γοντας με προσοχ� αυτ� τη γενι�, διαπιστ�νω σιγ� σιγ� πως, για την πλειον�τητ� τους, η οικονομικ� β�θιση ποσ�ς τους ενδιαφ�ρει. �χι γιατ� δεν την αντιλαμβ�νονται. Την αντιλαμβ�νονται π�ρα πολ� καλ�. Απλ� δεν τους νοι�ζει. Δεν τους νοι�ζει που �χουν λιγ�τερα ρο�χα και παιχν�δια. Δεν τους νοι�ζει που �χουν λιγ�τερες εξ�δους και φτωχ�τερα γε�ματα. Εκτ�ς απ� τα παιδι� των οπο�ων οι οικογ�νειες �χουν σοβαρ� βιοτικ� πρ�βλημα, για τα υπ�λοιπα, αυτ� που τους καταθλ�βει και οδηγε� στα ψυχολογικ� τους προβλ�ματα, δεν ε�ναι �τι δεν μπορο�νε να κ�νουν πια γαλλικ� και πι�νο. Ε�ναι η μαμ� που κλα�ει γιατ� δεν μπορε� να τους κ�νει πια γαλλικ� και πι�νο. Ε�ναι ο μπαμπ�ς που θυμ�νει και ξεσπ�ει γιατ� απειλε�ται ο ανδρισμ�ς του απ� τη με�ωση του μισθο� του. Ε�ναι το �νειρο των γονι�ν που καταρρ�ει, εκε�νο με το παιδ� που μεγαλ�νει και γ�νεται γιατρ�ς � δικηγ�ρος και μ�νει στη μεζον�τα του με την �μορφη γυνα�κα και τα τρ�α παιδι� τους. Δεν ε�ναι το δικ� τους �νειρο.
�νας �φηβος, του οπο�ου η οικογ�νεια υπ�στη τερ�στια οικονομικ� πτ�ση και η ζω� τους �λλαξε σε πολ� μεγ�λο βαθμ�, μου ε�πε πως χα�ρεται που �ρθε η κρ�ση. Χα�ρεται, γιατ� τ�ρα πια οι �νθρωποι μπορο�ν να καταλ�βουν ποια πρ�γματα στη ζω� �χουν αξ�α και να διαπιστ�σουν πως �λο τους το χρ�νο τον ε�χαν τυλ�ξει γ�ρω απ� �δεια σπ�τια, γεμ�τα �πιπλα και λο�σα, αλλ� στην πραγματικ�τητα, θλιβερ� �δεια. Οι γονε�ς του δε, �τανε πεπεισμ�νοι πως τη θλ�ψη του παιδιο� τους προκ�λεσε η οικονομικ� τους πτ�ση. Τα συμπερ�σματα, δικ� σας. Μ�πως, λοιπ�ν, δεν ε�ναι ο κ�σμος των παιδι�ν αυτ�ς που κατ�ρρευσε, αλλ� ο δικ�ς μας; Μ�πως τα παιδι� δε θλ�βονται για την οικονομικ� κρ�ση, αλλ� για τη δικ� μας θλ�ψη; Τι ε�ναι �ραγε χειρ�τερο για �να παιδ�, να �χει λιγ�τερα παιχν�δια, � να �χει γονε�ς, που χ�σανε το ν�ημα της ζω�ς μ�λις ο μισθ�ς τους μει�θηκε;
Αντ� να κλα�με το χρυσ� παλ�τι μας που χ�θηκε και τα διαμ�ντια του βασιλι� που δεν �ρχονται πια, καλ�τερα να συγκεντρ�σουμε τις δυν�μεις μας να βοηθ�σουμε τους ανθρ�πους και ειδικ� τα παιδι�, που �χουνε πραγματικ� αν�γκη. Αυτο�ς που δεν �χουνε φαγητ� να χορτ�σουν την πε�να τους και στ�γη να ζεστ�νουν το σ�μα τους. �σο για τους υπ�λοιπους �τυχους προνομιο�χους, αντ� να επιβ�λλουν στα παιδι� το δικ� τους γκρεμισμ�νο κ�σμο, καλ�τερα να τα ακο�σουν με προσοχ� και σεβασμ� και να τα αφ�σουν, να χτ�σουν το δικ� τους. Κατ� το αγαπημ�νο �σμα: «ï¿½χε το νου σου στο παιδ�, γιατ� αν γλιτ�σει το παιδ�, υπ�ρχει ελπ�δα»…(Πα�λος Σιδηρ�πουλος).
