|
|
Ε�ναι αλλι�τικος ο Α�γουστος στην Ελλ�δα. Δεν ε�ναι μ�νο η �λιος και η θ�λασσα που σε χα�δε�ουν και σε κ�νουν να θ�λεις να αφεθε�ς ολοκληρωτικ� στην αγκαλι� τους, αλλ� ε�ναι κι αυτ� το Π�σχα του καλοκαιριο�, οι μ�ρες του Δεκαπενταυγο�στου, η γιορτ� της Κυρ�ς της Παναγι�ς.
�σως το πιο αγαπητ� πρ�σωπο στη ζω� των χριστιαν�ν αυτ� της Παναγ�ας, γ�νεται το σημε�ο αναφορ�ς για �ναν ολ�κληρο μ�να, αφο� μ�χρι και τις 23 του Αυγο�στου, στην απ�δοση της γιορτ�ς της Κο�μησ�ς της, την ψ�λλουμε και την τραγουδ�με.
Οι προσευχ�ς μας, τ�σο ζεστ�ς �σο το αυγουστι�τικο λιοπ�ρι, καθημεριν� στις παρακλ�σεις γ�νονται "θυμ�αμα ε�οσμο" για να τιμ�σουν το πρ�σωπο μιας μ�νας η οπο�α �νιωσε τον π�νο του χαμο� του μοναχογιο� της στον πιο �ντονο βαθμ�. Αν�μπορη να αλλ�ξει το σχ�διο της θε�ας οικονομ�ας, αφο� κι αυτ� υπ�ρξε μ�ρος αυτο� του σχεδ�ου, �ταν με περ�σσια ωριμ�τητα μικρ� κορ�τσι ακ�μη απαντο�σε στον αγγελιοφ�ρο του θε�ου καλ�σματος: "ιδο� η δο�λη Κυρ�ου, γ�νοιτο μοι κατ� το ρ�μα σου".
Τι ε�ναι �μως εκε�νο που κ�νει την Παναγ�α τ�σο αγαπητ� και οικε�α ακ�μη και σε εκε�νους οι οπο�οι δ�σκολα θα χαρακτ�ριζαν τους εαυτο�ς τους ως "πιστο�ς" χριστιανο�ς; Η επ�κληση του ον�ματ�ς της, βρ�σκεται στα χε�λη μας κ�θε στιγμ� που νι�θουμε πως οι δυσκολ�ες μας υπερβα�νουν και οι δικ�ς μας δυν�μεις δεν ε�ναι αρκετ�ς για να καταφ�ρουμε να τις ξεπερ�σουμε.
Η Παναγ�α ε�ναι μ�α απ� εμ�ς! �ζησε μ�σα στην απλ�τητα και στην υπακο� του θελ�ματος του Θεο�. �φερε στον κ�σμο Εκε�νον που �μελε να αλλ�ξει την Ιστορ�α, φ�ρνοντας μια ν�α κοινωνικ� δυναμικ� απελευθ�ρωσης και απεγκλωβισμο� απ� τον εγωισμ� και τη δημιουργ�α μιας �λλης κοινωνικ�ς πραγματικ�τητας, �που η θυσιαστικ� αγ�πη, η δικαιοσ�νη, η ισοτιμ�α ε�ναι μερικ� μ�νο απ� τα ν�α δεδομ�να της διδασκαλ�α Του.
Η Παναγ�α κλ�θηκε να υπηρετ�σει το σχ�διο της θε�ας οικονομ�ας. �γινε η �δια γ�φυρα για να ανο�ξει ξαν� ο δ�αυλος επικοινων�ας μεταξ� ουρανο� και γης, Θεο� και ανθρ�που. Δεν υπ�ρξαν προαπαιτο�μενα σε αυτ� την κατ�φαση. �βαλε στο περιθ�ριο τους δισταγμο�ς και τα ερωτηματικ� και αφ�θηκε να γ�νει �ργανο στα χ�ρια του Θεο�. Ακαταν�ητο θα�μα και η �δια πολ� μικρ� για να το κατανο�σει. Και ε�ναι αλ�θεια πως σε �λη την πορε�α μ�χρι το Σταυρ� και την Αν�σταση, ακολουθ�ντας τα β�ματα του μον�κριβο� της, δεν καταλ�βαινε γιατ� το δικ� της παιδ� πρ�πει να φορτωθε� στους �μους του τις αμαρτ�ες του κ�σμου. �σως πολλ�ς φορ�ς να τον ε�χε ονειρευτε� αλλι�τικο, �πως αι�νες αργ�τερα το �διο �κανε και ο �πιστος-πιστ�ς Καζαντζ�κης γρ�φοντας τον "Τελευτα�ο πειρασμ�". �μως το δικ� της παιδ� δεν �ταν ο�τε δικ� της, ο�τε σαν τα �λλα παιδι�. �ταν ο Θε�ς που �γινε �νθρωπος για να δωρ�σει στον �νθρωπο την αιωνι�τητα και την αθανασ�α.
Η μ�να εν�ς επαναστ�τη, εν�ς αποσυν�γωγου και αργ�τερα εν�ς καταδικασμ�νου να πεθ�νει π�νω στο σταυρ� σαν κοιν�ς ληστ�ς, �γινε η κοιν� μ�να αγγ�λων και ανθρ�πων. Η αγκαλι� της, "πλατυτ�ρα των ουραν�ν", χωρ�ει �λους χωρ�ς καν�ναν αποκλεισμ�. Η μ�να δεν ξεχωρ�ζει τα παιδι� της. �λοι �χουν τη δικ� τους θ�ση, απ� τον πιο αμαρτωλ� μ�χρι τον πιο εν�ρετο. Γιατ� η αγκαλι� της Παναγ�ας ε�ναι το απ�νεμο λιμ�νι μας στο οπο�ο αποζητ�με να βρεθο�με μετ� απ� κ�θε τρικυμ�α. Εκε� θα ξαποστ�σουμε και θα επουλ�σουμε τις πληγ�ς μας απ� τον κ�ματο και τον αγ�να. Και ε�ναι το χ�δι της Μ�νας μας το στοργικ� που θα μας δ�σει κουρ�γιο για να συνεχ�σουμε το δρ�μο τον ανηφορικ� και δ�σκολο.
Ετο�το το Π�σχα του καλοκαιριο�, Ανατολ� και Δ�ση τραγουδ� με �μνους γραμμ�νους �λλους στο πεντ�γραμμο και �λλους με μελωδ�ματα βυζαντιν�, αλλ� π�ντα με την �δια θ�ρμη, το �νομα της Μαρ�ας, της κ�ρης του Ιωακε�μ και της �ννας, του κοριτσιο� που δεν φοβ�θηκε να γ�νει μια �γαμη και μαζ� και μια παρ�νθετη μητ�ρα και να μεγαλ�σει �να παιδ� τ�σο διαφορετικ� απ� τα παιδι� της εποχ�ς του. Το πρ�σωπ� της ας ε�ναι το σημε�ο αναφορ�ς για την προσωπικ� πορε�α κ�θε ανθρ�που στη ζω� του.
"Και σε μεσ�τριαν �χω προς τον φιλ�νθρωπον Θε�ν. Μη μου ελ�γξη τας πρ�ξεις εν�πιον των αγγ�λων".
Καλ� Παναγ�α! |


