Ε�ναι αλλι�τικο ετο�το το κυκλαδον�σι. Το νι�θεις απ� την πρ�τη στιγμ� που θα αντικρ�σεις το λιμ�νι και το καμπαναρι� της Μεγαλ�χαρης απ� το καρ�βι. Ε�ναι μια εν�ργεια που αλλ�ζει το ε�ναι σου. Το βλ�πεις στα μ�τια �λων εκε�νων που ξεκιν�νε να ανεβα�νουν τον αν�φορο προς την Ευαγγελ�στρια. �ξαφνα τα πρ�σωπα σοβαρε�ουν και τα σ�ματα σα να κυρτ�νουν πα�ρνοντας τη στ�ση της δ�ησης και της ικεσ�ας. Τα μαρμ�ρινα σκαλι� βαθουλωμ�να απ� τα χιλι�δες β�ματα των προσκυνητ�ν που �φτασαν μ�χρι τη Χ�ρη της για να απιθ�σουν τα β�σανα, τους καημο�ς, την ανημπ�ρια, τα δ�κρυα, την αποτυχ�α μπροστ� στο ασημοσκ�παστο θαυματουργ� της εικ�νισμα το γεμ�το τ�ματα κι αφιερ�ματα, μικρ� μ�νο απ�δειξη της ευγνωμοσ�νης και της π�στης.
Τα μ�τια δειλ� π�νε να συναντ�σουν το βλ�μμα Της Μ�νας των αγγ�λων και των ανθρ�πων. Κι ε�ναι �να βλ�μμα πι�τερο ζεστ� κι απ� τον αυγουστι�τικο �λιο. �να βλ�μμα που γ�νεται ελπ�δα για τους απελπισμ�νους και β�λσαμο για τις πληγ�ς των πονεμ�νων παιδι�ν της. «Αχ Παναγι� μου, σ' ευχαριστ� που υπ�ρχεις. Σ' ευχαριστ� που δεν �φυγες μακρι� απ� τον κ�σμο μας. Σ' ευχαριστ� που η αγκαλι� σου ε�ναι πλατυτ�ρα των ουραν�ν, για να χωρ�ει μ�σα της τον π�νο και τον αγ�να μας τον καθημεριν�.» Σε το�το το να� της Παναγ�ας το θα�μα πα�ει να ε�ναι ιστορ�α χρ�νου παρελθοντικο�. Εδ� το θα�μα ε�ναι το παρ�ν εν�ς κ�σμου που αναζητ�ει να βρει το σημε�ο επαφ�ς με το υπερβατικ� και το αι�νιο.
�να πολ�χρωμο ανθρ�πινο μωσα�κ�, απ� τις εσχατι�ς του κ�σμου οδηγε� τα β�ματ� του σε το�το το τ�μενος της χριστιανοσ�νης για να εν�σει την προσευχ� του για �ναν καλ�τερο κ�σμο. Για �ναν κ�σμο με λιγ�τερη αδικ�α και περισσ�τερη δικαιοσ�νη και ανθρωπι�. Ε�ναι �μως κι εκε�νοι που �ρθαν �τσι απλ� για να δο�νε. Εκε�νοι που λ�νε πως τ�χα δεν πιστε�ουν. �ρθαν για τον πολιτισμ� και την ιστορ�α. Κι �μως! Ε�δα τα μ�τια τους βουρκωμ�να καθ�ς κο�ταζαν την Κυρ� την Παναγι�. Ε�δα τα χ�ρια να τρ�μουν καθ�ς �ναβαν το αγιοκ�ρι τους στο μπρο�ντζινο μανου�λι. Αυτο� οι δ�θεν "�θεοι" κ�ποιες φορ�ς πι�τερο κι απ� εκε�νους τους "ευσεβε�ς" γ�νονται μ�ρτυρες του θα�ματος της ζωνταν�ς παρουσ�ας της Κεχαριτωμ�νης.
Αχ Παναγι� μου, να μπορο�σα να αποτυπ�σω π�νω στο λευκ� χαρτ� �λα εκε�να που νι�θω καθ�ς σε κοιτ�ζω. Μα τα λ�για μου φτωχ� και λ�γα. Μ�νο μια δ�ηση και μια προσευχ� αφ�νω εδ� μπροστ� σου: «Μην π�ψεις ο�τε μια στιγμ� να μας χαρ�ζεις την ελπ�δα να αγωνιζ�μαστε για �ναν κ�σμο καλ�τερο. Μην επιτρ�ψεις ποτ� το σκοτ�δι να γ�νει τρ�πος ζω�ς. Μην αφ�σεις ποτ� τα παιδι� σου χωρ�ς τη στοργ� και το χ�δι της μητρικ�ς σου παρουσ�ας. Μ�νο τ�τε η ζω� μας μπορε� να �χει ν�ημα».
