Απουσιολ�γιο καρδι�ς
�νθρωπε!
Κο�ταξε με... με την �μορφη απουσ�α σου...
Το βλ�μμα μου θαυμ�ζει την �σχημη λ�μψη των ματι�ν σου.
Μ�λησε μου, με τη ψιθυριστ� φων� της απουσ�ας σου...
Η σιωπ� μου απολαμβ�νει την ψευτι� των λ�γων σου.
�κουσε με, με την κουφ� απουσ�α σου...
Η φων� της καρδι�ς μου ουρλι�ζει �σα θ�λω να σου πω και φοβ�μαι.
Τραγο�δησε μου, με την παρ�φωνη απουσ�α σου...
Το τραγο�δι μου νανουρ�ζει τη φ�λτσα συμφων�α μας.
Αγκ�λιασ� με, με την ψυχρ� απουσ�α σου...
Η αγκαλι� μου, αρκε� για να μας ζεστ�νει.
Γ�λασ� μου, με τη γελο�α απουσ�α σου...
Το χαμ�γελο παγ�νει στα χε�λη μου για να με βλ�πεις ευτυχισμ�νη.
Αγ�πησ� με, με τη μισητ� απουσ�α σου...
Η αγ�πη μου για σ�να ε�ναι απ�ραντη...
�σως δεν την αντ�χεις.
Μ�σησ� με, με τη λατρεμ�νη απουσ�α σου...
Η αγ�πη μου ακροβατε� αν�μεσα στο μ�σος και τη συμπ�νια.
Πλ�γωσ� με, με την επ�δυνη απουσ�α σου...
Ο π�νος ε�ναι γι' αυτο�ς που ξ�ρουν να νι�θουν.
�λα λοιπ�ν.
Σκ�τωσ� με, με την σκοτωμ�νη παρουσ�α σου.
Απ�νθρωπε!
| 
