Το πρ�βλημα �νθρωπος
Πες μου, αν γ�νεται,
αν το θ�λεις,
να φτ�σουμε κ�που μαζ�,
ψηλ�τερα ν 'αν�βουμε απ ' �λους,
να ε�μαστε μον�χα
εσ� κι εγ�,
να π�με πριν μας βρο�νε
και μας κατηγορ�σουν ως ανθρ�πους
και μας κυνηγ�σουν ως ανθρ�πους.
Παρ�λογο να ε�μαστε, παρ�λογο να ζο�με,
φοβισμ�νοι και μ�νοι,
απε�θαρχοι και αδι�φοροι,
λυτο� και �λυτοι να ε�μαστε,
δοσμ�νοι στο σκοτ�δι.
Πες μου, αν φτι�χνεται,
αν το μπορε�ς,
να σχεδι�σουμε κ�τι μαζ�,
�να σ�ννεφο ταξιδι�ρικο ας πο�με
αλλι�τικο απ' τ' �λλα,
ευρ�χωρο στο φ�ς
απρ�σιτο στ' �δικα τα μ�τια να το π�ρουμε,
να γ�νουμε των αν�μων οι σ�ντροφοι.
�λα λοιπ�ν, μην αργε�ς, γρ�γορα
πριν προφτ�σουνε οι �νθρωποι,
αυτο� οι κλ�φτες των ονε�ρων
και μας το π�ρουν για δικ� τους,
και μετ� εμε�ς, αλλ� δι�ξοδο στο πρ�βλημα
αληθιν�ς �νθρωπος που θα βρο�με,
τι θ' απογ�νουμε και π�ς θα βρο�με
τους ανθρ�πους,
τους δοσμ�νους στο φ�ς.
| 
