�ταν το πρωτοακο�σαμε, ε�παμε «παιδι� νοι�ζονται για παιδι�»... Και νομ�ζουμε πως τα ε�παμε �λα. Πως �γιναν �μως τα πρ�γματα απ� την αρχ�; �ταν ξεκινο�σαμε αρχ�ς του Δεκ�μβρη την �λη προσπ�θεια για να υλοποι�σουμε το Χριστουγεννι�τικο Φιλανθρωπικ� μας Bazaar, ξ�ραμε πως π�με να κ�νουμε κ�τι πολ� μεγ�λο και κ�τι που δεν θα αφορ� αποκλειστικ� την Θεσσαλον�κη και την Β�ρειο Ελλ�δα, τουλ�χιστον αναφορικ� με τους ανθρ�πους που θα μας βοηθο�σαν. �τσι, κοινοποι�σαμε μια πρ�σκληση εν�σχυσης με υλικ� και τρ�φιμα, σε φ�λους και γνωστο�ς καθ�ς και σε συναδ�λφους και συνεργ�τες μας στο περιοδικ�. Η ανταπ�κριση �ταν μεγ�λη και ενθαρρυντικ� και π�νω απ� �λα συγκινητικ�. Β�βαια, �ταν ακο�σαμε την πρωτοβουλ�α της φ�λης και συναδ�λφου - συνεργ�τιδος φωτογρ�φου και δασκ�λας Ελ�νης Κολ�νη και του σχολε�ου της Λ�μνου, καταλ�βαμε πως αυτ� την χ�ρα την παιδ�ψαμε πολ� και της στερ�σαμε την υπερηφ�νια να νι�θει αξιοσ�νη για το �θος και την μεγαλοπρ�πει� της.
Δεν θα σας κουρ�σουμε πολ�. Τα λ�για ε�ναι περιττ�, �ταν μιλ�με για παιδι� σε �να ακριτικ� νησ�κι, κ�που εκε� παραδ�πλα απ� την Μυτιλ�νη και το «πρ�σινο νησ�» του Αη Στρ�τη, λουσμ�νο στα υπ�ροχα γαλαζοπρ�σινα νερ�. Παιδι� που δεν ξ�ρουμε το �νομ� τους για να τα ευχαριστ�σουμε �να - �να ξεχωριστ�, συγκ�ντρωσαν με τερ�στια αγ�πη, παιχν�δια και κ�θε λογ�ς παιδικ� υλικ� ονε�ρων, τα �κλεισαν - με την ευχ� τους να παραδοθο�ν σε παιδ�κια που τα �χουν πραγματικ� αν�γκη - μ�σα σε κουτι� και τα �στειλαν εδ�, στην Θεσσαλον�κη. Παιδι�, που δεν �χουν δει απ� κοντ� - ο�τε καν σε φωτογραφ�ες - τα παιδ�κια στα οπο�α στ�λνουν με τ�ση αγ�πη και αθω�τητα τα παιχν�δια τους. Για σκεφτε�τε; Μιλ�με για �να νησ�, σχεδ�ν ριγμ�νο στο π�λαγο, που ζει κυρ�ως το καλοκα�ρι και που τον Χειμ�να, η Σκοπι�, το υψηλ�τερο βουν� του νησιο�, γεμ�ζει με χι�νι, δε�γμα πως ο Δεκ�μβρης κατ�φτασε στο νησ�. Και τ�ρα πια, που �δη ο... πολιτισμικ�ς χειμ�νας �χει «στρ�σει» για τα καλ� το «χι�νι» του κατ�μαυρο στην χ�ρα, ε�ναι να μην συγκινε�σαι με τ�τοιες πανανθρ�πινες κιν�σεις απ� τους μικρο�ς �ρωες της Ελλ�δος; Αυτ� τα παιδι�, που αν κι οι γονε�ς τους δεν �χουν �σως να τους δ�σουν τα απαρα�τητα, συγκ�ντρωσαν με μεγ�λη χαρ� τα παιχν�δια τους και τ�σσερα μεγ�λα κιβ�τια, �φτασαν γεμ�τα με αγ�πη στην Θεσσαλον�κη.
Γιατ�, �τσι ε�μαστε οι �λληνες. Στα δ�σκολα δε�χνουμε την πυγμ� μας. Στα μα�ρα, φωτ�ζουμε το �στρο της ελπ�δας και στα σκοτειν� αν�βουμε το φως στο δωμ�τιο του μυαλο� μας. �τσι ε�μαστε σαν λα�ς. Στον π�νο του �λλου, εμε�ς β�ζουμε τα χ�ρια μας να γι�νουμε την συμφορ�, στην πληγ� του διπλανο� μας, γι�νουμε το τρα�μα. Και τα παιδι� αυτ�, τι πιο αισι�δοξο αν �χι που συγκ�ντρωσαν �τι πιο αγαπημ�νο τους και το �κλεισαν μαζ� με την σκ�ψη τους στα δ�ματα αγ�πης που μας �στειλαν. Θα τους δο�με - αργ� � γρ�γορα - στον αγ�να της ν�ας πατρ�δας, στο πρ�το β�μα της αναγ�ννησης της χ�ρας μας, στο πρ�το στασ�δι της αλλαγ�ς. Ε�μαστε σ�γουροι. Γιατ� τ�τοια παιδι�, ε�ναι ο καν�νας σε κ�θε εξα�ρεση. Και τα οικ�ματα που λ�γονται «σχολεï¿½α» εκ-παιδε�ουν ΚΑΙ πολιτισμικ� τα παιδι� μας. �να μεγ�λο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στα παιδι� του Γυμνασ�ου της Μ�ρινας.
