|
Κ�πως �τσι μπα�νουν οι συνθ�κες της ζω�ς σε μια ευθε�α. � σε μια πορε�α. Που εσ� επιλ�γεις αν θα ε�ναι καμπ�λη � ευθε�α. � και τεθλασμ�νη. � εφαπτ�μενη. � διασπ�μενη. Μα γραμμ�. Π�ντα γραμμ�. Με �μπνευση, με θ�ρρος, με θυμ� και αρκετ� μ�θο... Με αλ�θεια και αναλ�θεια, με φως και σκοτ�δι, με χαρ� και λ�πη και τ�λος, με πολλ� ζω�. Αντ' αυτ�ς, η �δια η ζω� κυλ�ει, χωρ�ς ζω�. Θ�λω να πω, χωρ�ς αν�σες. Σαν να προσπαθο�ν να σου ξεφουσκ�σουν οι στιγμ�ς, τα σπλ�χνα, τα πλεμ�νια - που λ�νε κι οι μεγ�λοι μας λογοτ�χνες - τα σωθικ�. Σαν να τα ξεκοιλι�ζει �γρια μια ν�χτα, η �δια σου η π�να που προσπαθε� να αφαιμ�ξει τα κ�τταρ� σου και να αντικαταστ�σει το μελ�νι της με τη λ�βα των φλεβ�ν σου... Τ�χνη. Θα πεις: Κι αν δεν υπ�ρχε τ�χνη, τ�τε τι;
Και τ�τε π�λι γραμμ�, αγαπητ� μου και αγαπητ� μου. Και τ�τε π�λι, πορε�α σε �γνωστο αχαρτογρ�φητο μονοπ�τι. Σσσσ... Σι�πα. Κλε�σε τα μ�τια σου και �κου το θρ��σμα των φ�λλων. Και τον α�ρα που ευρ�χωρα �λλοτε περν� κι �λλοτε στριμ�χνεται να χωρ�σει. Ακο�ς; Το ακο�ς; Το αερ�κι το ν�ο, το φρ�σκο, το ζωνταν�, το αιθεροβ�λο, το αληθιν�, αυτ� που δεν παραδ�θηκε, δηλαδ�, στη λ�θη; Το ακο�ς; �κλεισες καταρχ�ν τα μ�τια σου; Τα μ�τρησες καλ� μ�σα σου τα β�ματα; �να, δ�ο, τρ�α... Β�ματα. Πορε�α. Μπροστ�. Και μετ� β�λτα λ�γο γ�ρω απ� το κορμ� σου. Το να� που οι στιγμ�ς βεβ�λωσαν και σπ�ραξε η ψυχ� στην πρ�τη της κατηφ�ρα; Ακο�ς; Φυλλοροε� η ζω�. Η ωρα�α ΖΩΗ, η αλησμ�νητη ζω�... Σαν φ�λλο απ� φυλλοβ�λα δ�ντρα κ�τω...
Εξ�λλου, τι �λλο θα μπορο�σε να'ναι το σ�μα, π�ρα απ� χ�μα; Κι αν καμι� φορ� τα δ�κρυα σε επιστρ�φουν μ�σα σου, ε�ναι που αναζητ�ς το νερ� να δροσ�σει τις ρ�ζες σου. Να δ�σει ν�ο φως και τροφ� στις στιγμ�ς σου. Και να π�ρεις δ�ναμη να πετ�ξεις ν�ο καρπ� να ροδ�σει. Να μην ανησυχε�ς λοιπ�ν που το χ�μα σε καλ� σαν σ�μα... Να μη σε τρομ�ζεις που ηρεμε�ς �ταν ε�σαι σιμ� στη θ�λασσα... Που ο παφλασμ�ς, φορ�ς φορ�ς, δεν σε ταρ�ζει αλλ� σε γαληνε�ει... Ε�ναι η θαλπωρ� για το ταξ�δι... �ποιο ταξ�δι, μ�σα σου. Εσ� δ�σ' του ταυτ�τητα...
Δε με πειρ�ζει αν δεν με παρακολουθε�ς. Αν δεν καταλαβα�νεις λ�ξη απ� τα λ�για μου. Αν οι θ�λασσες εντ�ς σου, δεν �χουν γαλην�ψει. Αν δεν �χει χρωματ�σει με χρυσ� τα �νειρ� σου. Αν στον κ�πο της Γεσθημαν�ς δεν φ�τρωσαν αγ�πες. Αν δεν μαγε�ρεψες καλ� τις στιγμ�ς. Αν δεν �τρεξες στη στασιμ�τητ� σου να προλ�βεις...τι; Αν �μως ΔΕΝ ΕΖΗΣΕΣ, με πειρ�ζει. Κι �χι ωφελιμιστικ�, μ�πως απ� δ�πλα κι εγ� δεν ζ�σω αυτ� που θα ζ�σεις, αλλ� ΝΑ, γιατ� αν δεν �ζησες με π�θος, με π�θο, με πλ�νη, με θ�ρρος, με το ΓΑΜΩΤΟ σου, ΑΠΛΩΣ ΔΕΝ ΕΖΗΣΕΣ.
Ξ�ρεις τι ε�μαστε φ�λε μου; Μουσικ�. �στρα. Σ�ννεφα. Λ�μψεις και Γκρεμο�. Και φων�ς. Πολλ�ς φων�ς. Αυτ� κυρ�ως ε�μαστε. Φων�ς. Μ�σα μας και �ξω μας. Ο δι�λογος εντ�ς μας, ε�ναι μεγ�λο γιατρικ�. Κι η μουσικ� το �διο... Αργοπεθα�νει αυτ�ς που δεν ακο�ει ΜΟΥΣΙΚΗ... (Muere lentamente quien no oye musica)... Ακο�ς τι ωρα�α που ηχε� σαν το διαβ�ζεις;... Και τ�ρα, κλε�σε τα μ�τια σου, κι �κου... Ακο�ς; Τι ακο�ς; |
