
Δεν ε�μαστε κ�τι �λλο παρ� οι αγ�νες μας κι οι αγων�ες μας. Και κ�τι ακ�μη. �σως να ε�μαστε κι οι απαιτ�σεις μας. Οι διεκδικ�σεις μας. Και τα «θ�λω» μας. Και οι φων�ς μας στους δρ�μους, οι σκ�ψεις μας τα βρ�δια καθ�ς ζυμ�νουμε το «α�ριο» του κ�σμου και το δικ� μας. Π�ρασαν τρ�α χρ�νια απ� την πρ�τη γραμμ� στο περιοδικ� μας, απ� το πρ�το δειλ� μας βγ�λσιμο στον κ�σμο. Π�ρασαν και μοι�ζει να μην �χουν περ�σει. Τριγ�ρω �λα μοι�ζουν να μην �χουν κουν�σει π�δι καν. Ο�τε χιλιοστ� μπροστ�. Ο�τε β�μα παρακ�τω. Μ�νο προς τα π�σω. Προς τα παλι�. Προς εκε�να τα σ�πια που αρκετο� απ� τους γονε�ς μας προσπαθο�ν να ξεχ�σουν. Δεν ξ�ρω. Ειλικριν� δεν ξ�ρω. Παρ� μον�χα οραματ�ζομαι. �να καλ�τερο «σ�μερα» γιατ� για «α�ριο» ο�τε λ�γος. Απ� παντο� ξεπροβ�λει �να παρ�ξενο μα�ρο. Απ� κ�θε μικρ� και μεγ�λη γωνι�, ξετρυπ�νει �νας αρουρα�ος πολιτικ�ς � πολιτικ�ντης που ροκαν�ζει αργ� και βασανιστικ� το σκοιν�. Κι ο ουραν�ς ολο�να στενε�ει. Νοι�θεις να πλησι�ζουν οι δ�ο �κρες του σκοινιο� και εσ� δεν �χεις πλ�ον χ�ρο που να ακροβατ�σεις.
Δεν με θυμ�μαι να τα παρατ�ω. Δε με θυμ�μαι να το β�ζω κ�τω. Και τ�ρα, με λ�πη μου, με συλλαμβ�νω που και που, να σωπα�νω και να σκ�φτομαι. Με μια ψηφιακ� στο χ�ρι, φ�ρνω β�λτες στους δρ�μους και απαθανατ�ζω. �νας ζητι�νος εδ�, μια μ�να με �να βυζανι�ρικο πιο κ�τω, δεν προφτα�νεις να πας στο παρακ�τω τετρ�γωνο, να σου �νας σακ�της με κομμ�νο π�δι... Και παντο� δ�σκοι, πιατ�κια, αυτοσχ�δια κουτ�κια, καπ�λα γυρισμ�να αν�ποδα. �λα περιμ�νουν �να κ�ρμα. Κι �λα τα βλ�ματα περιμ�νουν μια ματι� σου. Αποστρ�φομαι. Δεν θ�λω �λλο να βλ�πω τ�τοια κατ�ντια. Αρκετ� απ� αυτ�ν, ε�ναι πλαστ�. Κι αρκετ� �μως, ε�ναι αληθιν�. Κι �λα αν�κουν στην...αν�πτυξη του �θνους. Αυτ�ς της χ�ρας που για μια ακ�μη φορ�, �χει την τραγικ� πρωτι�, να ευημερο�ν οι αριθμο� και να ψυχορραγο�ν οι ανθρ�ποι... Σπασμ�να κομμ�τια καρδι�ς, πως να τα μαζ�ψεις σε μια χο�φτα; Κι �μα τα καταφ�ρεις να τα μαζ�ψεις, που να τα τοποθετ�σεις να λ�μψουν στο φως; Σε ποιο φως; Σε ποιον �λιο; Κι αυτ�ν τον κλ�ψανε.
Κατηφορ�ζω τη Ναυαρ�νου τα πρωιν�. Π�ντα η �δια μελωδ�α στην γωνι� της πλατε�ας. Μ�α μπ�ντα απ� αντρ�κια κοντ� στα ε�κοσι, �χουν πι�σει στασ�δι στην ελπ�δα. Αρ�διασαν τα μουσικ� �ργανα, ο καθ�νας �τι ξ�ρει και πα�ζουν. Κορο�δε�ουν τον καιρ�. Σημαδε�ουν στην σιωπ� μου. Το ξ�ρω καλ� μ�σα μου το τραγο�δι. Και δεν το ψιθυρ�ζω. Γιατ�; Περν�ω απ� δ�πλα τους. Ο ï¿½νας γρατζουν� την κιθ�ρα, �λλος βαρ�ει με νευρικ�τητα τα ντρ�μς σαν να ξορκ�ζει �να κακ� που μας βρ�κε �λους, το �διο, απαρ�λλαχτο. Το δικ� μου κακ�, δεν διαφ�ρει σε τ�ποτε απ� το δικ� τους. Δ�πλα του �νας �λλος πα�ζει με τ�τοια μαεστρ�α �να βιολ� που σε δακρ�ζει. Ε�ναι μ�λις 9 το πρω� και η π�λη φρεν�ρει να τους ακο�σει. Τουλ�χιστον στην δικ� μου σκ�ψη. Βγ�ζω �να κ�ρμα και το πετ�ω στην ορθ�νοιχτη θ�κη του κοντραμπ�σου που χ�σκει πεινασμ�νη στο πεζοδρ�μιο μπροστ� τους. Σ�μπως μου περ�σσευαν; �χι φυσικ�. Απλ�ς, �πως λ�γο προσπαθε�ς να κερδ�σεις χρ�νο σε αυτ� την λα�λαπα, �τσι λες να δ�σεις λ�γο απ� σ�να για να γ�νει σιγ� - σιγ� πολ�. � �στω, αρκετ�. Για ψωμ�, για γ�λα, για φαγητ�. Εξ�λλου, δεν π�νε τ�σα χρ�ματα που δ�νουμε, για κ�τι �λλο. Κ�τι δηλαδ� ανο�σιο, που μπορε� να μην ε�ναι πρ�τη τους αν�γκη.
Φτ�νω στην Τσιμισκ�. �νας �λλος νεαρ�ς μπροστ� μου, �χει μ�λις απλ�σει τις κομμ�νες ολ�φρεσκες τουλ�πες και �λλα μυρωδ�τα �νθη, σε μια πλαστικ� λεκ�νη πλυσ�ματος και θα τα πουλ�σει. � �στω αυτ� �χει β�λει στ�χο. Πρ�πει να φ�ει, �ρα πρ�πει να τα πουλ�σει. Μηχανικ�, �σως �πως κ�νει κ�θε μ�ρα, αρχ�ζει να διαλαλε� την πραμ�τια του. «ï¿½να ευρ� το ματσ�κι, �λα π�ρε. Πιο φτην� πουθεν�». Πρ�γματι, πιο φτην� πουθεν�. Γιατ� τι; �χει μ�πως ενο�κιο, φ�τα, τηλ�φωνα, νερ�, υπαλλ�λους να πληρ�σει; �χει νοικι�σει μον�χα �να �νειρο για το ευφ�μο «σ�μερα» και τα σχ�δι� του φτ�νουν να καλ�ψουν αν�γκες μ�χρι το μεσημ�ρι που θα π�ει σε �λλη μερι� της π�λης να συνεχ�σει. Σταματ�, πα�ρνω �να ματσ�κι, αφ�νω και κ�τι παραπ�νω απ� το αντ�τιμο. Δεν θ�λω να κακι�σω καν�ναν. Μ�νο να, που δ�σε εδ�, δ�σε εκε�, δεν θα με�νει για εμ�να. Χαλ�λι. Αλλ� πον�ει. �λο αυτ� το π�ρε δ�σε, πον�ει. Και σε λυγ�ζει. Και σε κεραυν�νει. Δεν θ�λω �λλο! Περν�ω τον δρ�μο. Απ�ναντι �λλος κ�σμος. � μπορε� και να τον ονειρε�ομαι. Κ�σμος �δη �χει βγει στους δρ�μους. Μια σειρ� κ�σμου σε �να στοπ για ανεφοδιασμ� στο μηχ�νημα �ξω απ� μια τρ�πεζα, �να τσο�ρμο ν�οι πριν π�νε για μ�θημα να χαζολογ�νε στο κινητ�, πιο κ�τω �νας παππο�ς γρατζουν� μια βραχνιασμ�νη λατ�ρνα. «Δ�σε κ�τι στον παππο�», σε καρφ�νει μ�σα στα μ�τια. Παρακαλ�ει. Τι λα�ς; Τι κ�σμος; Σταματ�. Βγ�ζω �να πενηντ�λεπτο. �τι σ�θηκε πριν φτ�σω στην δουλει� μου. Τελικ�, τρ�α χρ�νια προσπαθο�με. Να σταθο�με. Κ�που. Τ�ρα που; Μια ιδ�α ουραν� �σως να βρο�με. Και εκε� να εναποθ�σουμε το χαμ�γελο που συν τοις �λλοις μας �κλεψαν. � για να λ�με και τα σωστ�, τους επιτρ�ψαμε να μας κλ�ψουν.
Κι �ρθε πιο κ�τω να με καλημερ�σει �νας πηχα�ος τ�τλος. «Κοινωνικ� μ�ρισμα σε �να εκατομμ�ριο ευπαθε�ς συμπολ�τες μοιρ�ζει η Κυβ�ρνηση». Π�ση ακ�μη κορο�δ�α; Π�ση ακ�μη ξευτ�λα να αντ�ξω; Λ�γο μυαλ� να �χεις, βαμμ�να χ�ρια με α�μα, μοιρ�ζουν την λε�α. Αυτ� που αρπ�ξανε απ� μ�να και σ�να και τα παιδι� με τη μουσικ� τους. Και τον παππο� στην λατ�ρνα αλλ� και εκε�νο τον νεαρ� με τα ευωδιαστ� λουλο�δια. Και εκε�νη την ουρ� που περ�μενε να τραβ�ξει χρ�ματα στην τρ�πεζα απ' �ξω. Κοντοστ�κεται η μν�μη. Τραβ� χειρ�φρενο η σκ�ψη. «Μα καλ�, δεν ε�ναι αδικ�α να φορολογε�σαι για το φ�ρμακο και να μην μπορε�ς να το προμηθευθε�ς;»... Δεν ε�ναι αδιαν�ητο να «χρε�νεσαι δημοτικ� τ�λη και να μην δουλε�ει π�λι το φαν�ρι;»... «Να πληρ�νεις τ�κους στο δ�νειο και να μην μπορε�ς να κ�νεις διακανονισμ� στην τρ�πεζα που συνεισ�φερες με ανακεφαλαιοπο�ηση;»... «Να �χεις πληρ�σει �να σκασμ� λεφτ� για δημ�σιο σχολε�ο και να πρ�πει να ξαναπληρ�σεις ιδια�τερα φροντιστ�ρια για να περ�σει το καμ�ρι σου σε μια σχολ� της προκοπ�ς;»... «Να δουλε�εις περισσ�τερο απ� �λους στην Ευρωζ�νη και να πληρ�νεσαι αν και �ποτε, με μισθο�ς πε�νας;»... «Να πληρ�νεις το Ταμε�ο σου ν�ος χρ�νια ολ�κληρα και να κινδυνε�εις να μην π�ρεις σ�νταξη ποτ�;»... «Να �χεις χρεωθε� �να κ�ρο περικοπ�ς για δημ�σια συγκοινων�α και να στοιβ�ζεσαι σαν σαρδ�λα σε μ�λις 5 δρομολ�για αν� γραμμ� την ημ�ρα;»... Κοντοστ�κομαι. Εμε�ς �λοι, ε�χαμε - και θ�λω να πιστε�ω θα συνεχ�σουμε να �χουμε - αξιοπρ�πεια. Αυτ� μας �μεινε. Αυτ� σ�σαμε... Κοιτ� τον εφημεριδοπ�λη στα μ�τια. Βαθι�. Του δ�νω το �να ευρ� της εφημερ�δας και συνεχ�ζω να τον κοιτ�... Σαν κ�τι να θ�λω να του πω. Κι ε�ναι πολλ�. �σα κι αυτ� που μας κ�ψανε. Απ� �λους και απ� κ�τι κ�ψανε. Κι ε�μαστε πολλο� που μας πετσ�κοψαν. Και ε�ναι πολλ� αυτ� που π�ραν. Ολ�κληρο καρβ�λι. Για να �ρθουν να μοιρ�σουν τ�ρα τι; Το αντ�δωρο;
