Ε�ναι εξαιρετικ� ενδιαφ�ρον το π�σο περ�εργα φ�ρονται οι �νθρωποι �ταν αποτελο�ν μ�λη μ�ας ομ�δας, μιμο�μενοι τη συμπεριφορ� των υπολο�πων μελ�ν, ψ�χνοντας για �ναν αρχηγ� και ερχ�μενοι σε σ�γκρουση με τα μ�λη �λλων ομ�δων. Ε�ναι �μως φανερ� το π�σο διαφορετικ�ς μεταξ� τους μπορε� να ε�ναι οι ομ�δες στις οπο�ες αν�κει το �διο �τομο � το π�σο αυστηρ�ς ε�ναι οι δομ�ς σε �λλες ομ�δες �που τα μ�λη καλο�νται να συμπεριφ�ρονται με συγκεκριμ�νο τρ�πο.
Το συγκεκριμ�νο ζ�τημα απασχολε� την Κοινωνικ� Ψυχολογ�α εδ� και πολλ�ς δεκαετ�ες και �χουν γ�νει σημαντικ�ς �ρευνες που προτε�νουν πολλ�ς διαφορετικ�ς εξηγ�σεις. Μ�α απ� τις πιο γνωστ�ς θεωρ�ες ε�ναι η θεωρ�α της Κοινωνικ�ς Ταυτ�τητας �πως αυτ� καθιερ�θηκε απ� τον Tajfel και τους συνεργ�τες του. Β�σει λοιπ�ν αυτ�ς της θεωρ�ας, οι �νθρωποι �χουν ως στ�χο να δημιουργ�σουν κοινωνικ� ταυτ�τητα, η οπο�α μ�λιστα ε�ναι πολ� στεν� συνδεδεμ�νη με τα επ�πεδα αυτοεκτ�μησ�ς τους. Κατ’ επ�κταση ε�ναι πολ� λογικ� η διαδικασ�α διαμ�ρφωσης κοινωνικ�ς ταυτ�τητας μ�σα απ� τη συμμετοχ� μας σε ομ�δες να καθορ�ζει τον τρ�πο που συμπεριφερ�μαστε �χι μ�νο στα μ�λη της ομ�δας μας αλλ� και στα μ�λη �λλων ομ�δων.
Πιο συγκεκριμ�να, π�ντα με στ�χο να διαμορφ�σουμε μ�α θετικ� κοινωνικ� ταυτ�τητα, φερ�μαστε με ενθουσιασμ� και θαυμασμ� στα μ�λη της ομ�δας μας, δικαιολογο�με τις πρ�ξεις τους και αφομοι�νουμε σε σημαντικ� βαθμ� τις συμπεριφορ�ς τους. Αντ�στοιχα, η συμπεριφορ� μας απ�ναντι σε μ�λη �λλων ομ�δων ε�ναι εντελ�ς αντ�θετη προσπαθ�ντας να μει�σουμε την αξ�α τους, την δυναμικ� τους π�ντα με στ�χο να ανυψ�σουμε την δυναμικ� της δικ�ς μας ομ�δας, να αποκτ�σουμε μ�α θετικ� κοινωνικ� ταυτ�τητα και ταυτ�χρονα να φτ�σουμε στα �ψη την δικ� μας αυτοπεπο�θηση.
Μ�λιστα ε�ναι ιδια�τερα ενδιαφ�ρον να δο�με το π�ς μεταβ�λλεται η συμπεριφορ� μας � ακ�μη και σε �ναν βαθμ� οι απ�ψεις μας �ταν βρισκ�μαστε σε διαφορετικ�ς ομ�δες. Η παραπ�νω θεωρ�α που ε�ναι απ� τις πλ�ον γνωστ�ς �πως και οι υπ�λοιπες σχετικ�ς θεωρ�ες βρ�σκουν εφαρμογ� σε πολλ� κοινωνικ� φαιν�μενα και πεδ�α και πιο συγκεκριμ�να σε �τι �χει να κ�νει με τις διομαδικ�ς και τις ενδο-ομαδικ�ς σχ�σεις.
Καλ� ε�ναι λοιπ�ν να επιλ�γουμε με προσωπικ� κριτ�ρια τις ομ�δες στις οπο�ες θ�λουμε να ε�μαστε μ�λη �τσι �στε να μην εμπλεκ�μαστε σε ομ�δες που πραγματικ� δεν μας εκφρ�ζουν, που μας ξεν�ζουν, που η συμπεριφορ� μας ε�ναι καθαρ� αποτ�λεσμα της συμμ�ρφωσης στην ομ�δα. Απ� την �λλη να μην ξεχν�με πως δεν υπ�ρχει μεγαλ�τερο δε�γμα υγε�ας απ� την ομαδικ� συνεργασ�α, το μο�ρασμα απ�ψεων, τον συνεταιρισμ� και την κοινωνικ� αλληλεπ�δραση. �λλωστε δεν ε�ναι τυχα�ο πως �ντως η κοινωνικ� μας ταυτ�τητα επηρε�ζει σημαντικ� και την αυτοπεπο�θησ� μας και τη γενικ�τερη κοινωνικ� μας λειτουργικ�τητα. Τ�λος καλ� ε�ναι και να μην κρ�νουμε τους ανθρ�πους εξ’ ολοκλ�ρου απ� την ομ�δα στην οπο�α αν�κουν, �λλωστε �πως ε�πε και o Γ�λλος ποιητ�ς Verlaine: «Ο Ιο�δας ε�χε τους πιο ευυπ�ληπτους φ�λους».
