Χωρ�ς περ�σκεψιν, χωρ�ς λ�πην, χωρ�ς αιδ�
μεγ�λα κι υψηλ� τριγ�ρω μου �κτισαν τε�χη...
Αλλ� δεν �κουσα ποτ� κρ�τον κτιστ�ν � �χον.
Ανεπαισθ�τως μ’ ï¿½κλεισαν απ� τον κ�σμον �ξω.
Κωνσταντ�νος Καβ�φης, «Τε�χη»
Με στ�χους, με εικ�νες, με φως � σκοτ�δι, με χρ�ματα, με μουσικ�ς με μουδιασμ�να και υγρ� βλ�μματα...�λοι μας κ�ποια στιγμ� στη ζω� μας προσπαθ�σαμε να αποτυπ�σουμε, να εκφρ�σουμε και να ερμηνε�σουμε τις στιγμ�ς της προσωπικ�ς μας μοναξι�ς. Μια μοναξι� που βι�νεται απ� τον καθ�να μας ξεχωριστ�. Πα�ρνει το χ�ρο και το χρ�νο στη ζω� μας που εμε�ς θ�λουμε να της δ�σουμε συνειδητ� � ασυνε�δητα. Πως �μως αντιμετωπ�ζουμε τη μοναξι� μας; Τι ν�ημα της δ�νουμε; Ε�μαστε τ�σο μ�νοι �σο θ�λουμε να πιστε�ουμε;
Η μοναξι�, για πολλο�ς απ� εμ�ς, βι�νεται ως �να δυσ�ρεστο και θλιβερ� συνα�σθημα απομ�νωσης απ� τους υπ�λοιπους ανθρ�πους με βασικ� χαρακτηριστικ� τη θλ�ψη, την απ�γνωση, το �γχος, το φ�βο και την ψυχικ� κ�πωση. Υπ�ρχουν �νθρωποι που αισθ�νονται απελπιστικ� μ�νοι ακ�μα και �ταν βρ�σκονται μαζ� με �λλους ανθρ�πους σε οικε�ο � οικογενειακ� περιβ�λλον. Ο J. Young περιγρ�φοντας τη μοναξι� αν�φερε τρεις κατηγορ�ες: τη στιγμια�α, τη περιστασιακ� και τη χρ�νια. Η «στιγμια�α μοναξι�» διαρκε� απ� λεπτ� μ�χρι κ�ποιες �ρες της μ�ρας.
Η «περιστασιακ� μοναξι�» συν�θως εμφαν�ζεται μετ� απ� κ�ποιο σημαντικ� γεγον�ς �πως χωρισμ�ς, απ�λεια κ�ποιου αγαπημ�νου προσ�που, αλλαγ� κατοικ�ας και διαρκε� μ�χρι και �να �τος. Τ�λος, «χρ�νια μοναξι�» ορ�ζεται η παρ�ταση της παραπ�νω απ� δυο �τη χωρ�ς κ�ποιο τραυματικ� και δυσ�ρεστο γεγον�ς για τον �νθρωπο. Οι �νθρωποι που βρ�σκονται στην τελευτα�α κατηγορ�α δε σημα�νει �τι δεν �χουν κ�κλο επαφ�ν απλ� αυτ�ς ο κ�κλος ανθρ�πων ε�ναι ποιοτικ� φτωχ�τερος, δι�τι δυσκολε�ονται να αναπτ�ξουν δυνατο�ς συναισθηματικο�ς δεσμο�ς με αποτ�λεσμα να κινο�νται στην επιφ�νεια νι�θοντας ματα�ωση και ενοχοποι�ντας τον εαυτ� τους γι’ αυτ�.
Πολλο� ψυχοθεραπευτ�ς υποστηρ�ζουν �τι η μοναξι� δεν ε�ναι τ�ποτα παραπ�νω απ� μια υπ�θεση προσδοκι�ν και α�σθηση ανικανοπο�ητου. Κ�ποιοι �νθρωποι αντιλαμβ�νονται τη μοναξι� σαν �να συναγερμ� που τους υπενθυμ�ζει �τι θα πρ�πει να περ�σουν σε δρ�ση. �τσι πολλο� ρ�χνονται μετ� μαν�ας στις �πειρες δραστηρι�τητες, στην εργασ�α, στα σπορ προσπαθ�ντας να μει�σουν αυτ� το κεν� που αισθ�νονται με αποτ�λεσμα να β�ζουν τ�σο υψηλο�ς στ�χους που μοι�ζει αδ�νατον να κατακτηθο�ν. Το κεν� επαν�ρχεται καθ�ς και η δ�ψα για κ�τι περισσ�τερο και ο φα�λος κ�κλος συνεχ�ζει…
Για τον Osho αλλ� και για πολλο�ς υπαρξιστ�ς ο �ρος μοναξι� διαχωρ�ζεται �ντονα απ� τη μοναχικ�τητα. �ταν νι�θουμε, λοιπ�ν, μοναξι� το επ�κεντρο ε�ναι ο �λλος, τον σκεφτ�μαστε, μας λε�πει, ε�μαστε σε εξ�ρτηση απ� αυτ�ν (�νδρα � γυνα�κα). Ωστ�σο η μοναχικ�τητα ε�ναι η παρουσ�α του εαυτο� μας στη ζω� μας. Ε�ναι η αρχ� του δικαι�ματος της ελευθερ�ας μας. Οι �νθρωποι που βι�νουν και αφ�νονται στη μοναχικ�τητ� τους ξεχειλ�ζουν απ� την παρουσ�α του �διου τους του εαυτο� �τσι �στε να φτ�σουν σε εκε�νο το σημε�ο �που τελει�νει η εξαρτημ�νη αν�γκη του �λλου και δ�νει τη θ�ση της στη συνειδητ� επιλογ� του.
Στη καθημεριν� ζω� και μ�σα στο πλ�θος των ερεθισμ�των της, συν�θως, αποφε�γουμε να με�νουμε μ�νοι. Μας κυριαρχε� ο �ντονος φ�βος �τι θα οδηγηθο�με σε μεγαλ�τερη μοναξι�. Το να επιλ�γουμε να ε�μαστε μ�νοι, δεν σημα�νει �τι νι�θουμε την αβ�σταχτη απομ�νωση και την απ�λυτη μοναξι�. Η ουσ�α της αντιμετ�πισης των αρνητικ�ν συναισθημ�των της μοναξι�ς βασ�ζεται κυρ�ως στο να καταφ�ρουμε να βι�σουμε αυτ�ν τη μοναδικ� και �μορφη εμπειρ�α, να με�νουμε μον�χοι.. Να ρουφ�ξουμε το χρ�νο της μοναχικ�τητ�ς μας και να π�ρουμε αποφ�σεις απ� εμ�ς για εμ�ς. Να π�ρουμε χρ�νο για να γνωριστο�με με τον εαυτ� μας, να τον αγαπ�σουμε με �λες του τις ποι�τητες, να ελευθερωθο�με απ� τον �χλο και τη φασαρ�α του και απ� το φ�βο της μοναξι�ς και να συνειδητοποι�σουμε την αν�γκη μας για εσωτερικ� γαλ�νη, για φροντ�δα και προστασ�α του εαυτο� μας, για αυτογνωσ�α και καλ�τερη ποι�τητα ζω�ς και σκ�ψης.
Η μοναχικ�τητα ε�ναι το κ�νητρο για αλλαγ�ς στη ζω� μας, για γν�ση και ενδοσκ�πηση. Οφε�λουμε, κυρ�ως στο εαυτ� μας, να τη ζ�σουμε και να παραμε�νουμε σε αυτ� ακ�μα και αν τα κοινωνικ� στερε�τυπα μας θ�λουν �λους ζευγαρωμ�νους � το να αν�κουμε κ�που. Η εικ�να εν�ς ανθρ�που να απολαμβ�νει μον�χος τον καφ� του στο πιο chic καφ� της π�λης � να επιλ�γει να περ�σει τις καλοκαιριν�ς του διακοπ�ς μ�νος ε�ναι �νδειξη δ�ναμης, αυτογνωσ�ας και εσωτερικ�ς γαλ�νης. Αυτ� δεν σημα�νει πως ο �νθρωπος που ε�ναι επικεντρωμ�νος στη μοναχικ�τητ� του δεν αισθ�νεται ολοκληρωμ�νος λ�γω �λλειψη φ�λων. Στην πραγματικ�τητα, κυρ�ως αυτ�ς μπορε� να αναπτ�ξει δυνατο�ς φιλικο�ς � συναισθηματικο�ς δεσμο�ς , γιατ� δεν �χει αν�γκη να ξεφ�γει απ’ τη μοναξι�, αλλ� δι�θεση να μοιραστε�. Και �χει τ�σα πολλ� να μοιραστε� και να π�ρει το ρ�σκο της επιλογ�ς.
Τα τε�χη δεν ε�ναι π�ντα η ασφ�λεια μας αλλ� �σως για κ�ποιους να’ ναι μια «ασφαλ�ς φυλακ�». Η ζω� �ξω απ� τα εσωτερικ� μας τε�χη μας καλε�, μας τραγουδ�ει… Ας ρισκ�ρουμε, ας ετοιμαστο�με και ας σπ�σουμε τα τε�χη , ας αφεθο�με στο απ�ραντο φως…
