Χειμ�νας… κρ�ο φυσ�ει ο βορι�ς,
κι εγ� στο «πλο�ο»
αλλ� που π�ω μην ρωτ�ς.
Θαλ�σσης κ�μα… γλ�ρου φων�,
κι εγ� να ψ�χνω
�να «νησ�»!
Ο α�ρας φυσ�ει… πολ� δυνατ�,
το πλο�ο βυθ�ζεται,
σταματ� η καρδι�.
Τ�ποτα δεν �μεινε… ο�τε �χνος ζω�ς
Κι αν κ�τι γλ�τωσε…
Μην ψ�ξεις να το βρεις!
�στο θαμμ�νο… κ�που βαθι�.
Εκε� που αν�κει,
μες στην καρδι�…
�λοι μας ψ�χνουμε �να νησ�, �να καταφ�γιο, για να βρο�με εκε� τον εαυτ� μας, τα πραγματικ� μας θ�λω, να ανασυγκροτ�σουμε τις δυν�μεις μας και μετ� να επαν�λθουμε στη β�ρβαρη πραγματικ�τητα.
Ο χειμ�νας της καρδι� μας δημιουργε� μια τ�ση φυγ�ς, προτρ�πει να μπο�με σε �να πλο�ο και να κ�νουμε �να ταξ�δι αναζητ�ντας την ευτυχ�α, την ηρεμ�α και την πληρ�τητα της ψυχ�ς μας. Το ταξ�δι της ψυχ�ς και της καρδι�ς �μως στο απ�ραντο π�λαγος, αναζητ�ντας τη γαλ�νη πολλ�ς φορ�ς εγκυμονε� κινδ�νους και δεν ολοκληρ�νεται.
Μια αιφνιδιαστικ� τρικυμ�α ε�ναι αυτ� που βυθ�ζει το πλο�ο, τις ελπ�δες, τα �νειρα και η παγωμ�νη καρδι� δε θα ζεσταθε� ποτ� στον μαυρισμ�νο, κρ�ο βυθ�. Τ�τε δεν �χει ν�ημα να ψ�ξουμε τι ακριβ�ς αναζητο�σε, τι �θελε να βρει, να πετ�χει, ποια �ταν τα μυστικ� της.
Προσπαθο�με λοιπ�ν για κ�τι �ταν μπορο�με, �ταν ε�ναι ακ�μα νωρ�ς… γιατ� �ρχεται κ�ποια στιγμ� που ε�ναι μ�ταιο να σκαλ�ζουμε τις αναζητ�σεις του παρελθ�ντος. Ζο�με το σ�μερα, το τ�ρα, γιατ� τ�ποτα στη ζω� αυτ� δεν ε�ναι δεδομ�νο. Ξεκιν�ς �να ταξ�δι μα ποτ� δεν ξ�ρεις αν και που θα φτ�σεις…
Χαρμπ�α Ιω�ννα
Κοινωνιολ�γος
