Δεν κατ�φερα να π�ω, �χι ακ�μα, τουλ�χιστον. Σ�γουρα �μως ε�ναι η πιο πολυσυζητημ�νη παρ�σταση - πρ�κληση του Σταμ�τη, σ�γουρα �χει χιλιοευχαριστημ�νο το κοιν� και ακ�μα πιο σ�γουρα, ε�ναι �ντως μια αγκαλι� πελ�ρια, ωκεαν�ς. Απ� αυτ�ς που ο Σταμ�της και η Σπε�ρα - Σπε�ρα, ξ�ρουν καλ� να ανο�γουν για να κλε�σουν μ�σα της την μουσικ� και τον κ�σμο, τα δ�ο αδιαπραγμ�τευτα συστατικ�. Υλικ� πολιτισμο�, που χρ�νια τ�ρα η τεχνικ� του Σταμ�τη και η αρχιτεκτονικ� της μουσικ�ς του δ�ναμης και διδασκαλ�ας στην ψυχ�, παραδ�δουν επιτυχημ�νους και σπουδαγμ�νους πολιτιστικ� ακροατ�ς, εμψυχωτ�ς μιας κοινων�ας που σ�ρνεται σε μιζ�ρια και αν�χεια.
Φ�λοι, μου ε�παν �τι ο χ�ρος της Χελ�νας, ε�ναι �νας μοναδικ� επικοινωνιακ�ς χ�ρος, με τον �ναν θεατ� καθισμ�νο απ�ναντι απ� τον �λλο για να μπορε� να επικοινωνε� και να συγκοινωνε� με τις αντιδρ�σεις που η μουσικ� γενν� στην ψυχ� κι ενδι�μεσα �νας τερ�στιος δι�δρομος διασχ�ζει την α�θουσα σαν νησ�δα αν�μεσα σε θ�λασσα. Λες κι η νησ�δα αυτ�, κρατ� μια κ�ποια ισορροπ�α στην φουρτουνιασμ�νη καλλιτεχνικ� θ�λασσα της Χελ�νας και κατευθ�νει τ�σο το β�μα �σο και το... ν�μα της μουσικ�ς �πως αυτ� π�λλεται στην καρδι� και σαγηνε�ει το κορμ�.
O τ�τλος που βαφτ�ζει την παρ�σταση, «Η αγκαλι� η μεγ�λη», αποζημι�νει την εσωτερικ� μου αναμον� για το μεγαλε�ο του Σταμ�τη, με αυτ� του την πολιτισμικ� αγκαλι� και την πατρικ� του αγ�πη σε καθ�να μας ξεχωριστ� και μου κλε�νει το μ�τι, σαν να μου λ�ει «μη φοβ�σαι, σιμ� θα τα καταφ�ρουμε». Και μ�νο το γεγον�ς πως το δ�δυμο μιας ειλικρινο�ς και ανιδιοτελο�ς αγ�πης – �πως αυτ�ς που ακροβατε� μεταξ� της Λ�νας και του Σταμ�τη – μετ� απ� χρ�νια και π�λι επιστρ�φει σε μια κοιν� δημιουργικ� συνισταμ�νη, ε�ναι �να ακ�μη στοιχε�ο που με καθησυχ�ζει. Δεν ε�ναι δα και λ�γο να ξ�ρεις πως �χεις μπροστ� σου βιωμ�νους δ�ο πολιτιστικο�ς και καλλιτεχνικο�ς ογκ�λιθους, μ�σα απ� τα λ�για που ντ�σανε τα πιο �μορφα τραγο�δια που �λοι σιγοτραγουδ�με.
Η α�σθηση που μεταφ�ρεται και μ�σα πλ�ον απ� την τελευτα�α δισκογραφικ� δουλει� της Λ�νας Νικολακοπο�λου και της Αργυρο�ς Καπαρο� «Χειρολαβ�ς», ε�ναι μια… «μεταμπου�τ αισθητικ�», �πως θα μου εμπιστευθε� και σε μια κατ’ ιδ�αν συν�ντευξη κι η Αργυρ�. Και δεν �χει �δικο. Εξ�λλου, μ�σα στον �γριο καυγ� που �χει ξεσπ�σει στο κορμ� αυτ�ς της εποχ�ς, μεταξ� μιας «βλαχομπαρï¿½κ» και μιας «λουλουδοπ�στας» λογικ�ς αντιμετ�πισης της τ�χνης, το να συνδιαλ�γεσαι με την καθαυτ� τ�χνη της ποι�τητας τ�σο του στ�χου �σο και της ακουστικ�ς αρμον�ας, ε�ναι η πιο σημαντικ� «πολιτιστικ� διατροφ�» για την ψυχ�. Μ�λιστα, η Δ�σποινα (Κραουν�κη), με αγ�πη μου �στειλε και το τραγο�δι – εισαγωγικ� του Σταμ�τη που πρ�γματι σε καθηλ�νει με την απλ�τητα αλλ� και την συνηθισμ�νη ορθοδοξ�α της συναισθηματικ�ς γραφ�ς του Σταμ�τη.
«Σβ�στε τα φ�τα και π�με π�λι/ αυτ� το παλιοχ�λι να φ�ει γροθι�/ �ρωτα μου»… Λ�για απλ�, κατανοητ�, μεγ�λα και στιβαρ�, �σια στην καρδι� μιλημ�να και τ�σο αγαπημ�να. Φωτογραφικ� λ�για, μιας αποτ�πωσης της τραγικ�τητας που ζο�με, μια προσπ�θεια να αν�ψουμε εμε�ς το δικ� μας φως μ�σα στο �γριο σκοτ�δι. Το δε οικοδ�μημα της αρχιτεκτονικ�ς της παρ�στασης, λιτ� αλλ� και τ�σο οικονομικ� κι εργονομικ�. «Η Σπε�ρα - Σπε�ρα πηγα�νει πλ�ον Πανεπιστ�μιο», μου ε�πε χαρακτηριστικ� ο φ�λος μου και δεν θα διαφων�σω. Τα δε�γματα γραφ�ς της απ� κριτικ�ς και μ�νο των πιο απαιτητικ�ν κριτικ�ν, του �διου του κοινο�, δεν χωρ�νε και πολλ�ς αμφιβολ�ες. Για να �ρθει να ανεβ�σει στο ταβ�νι λ�γο πιο κ�τω με τρεις κουβ�ντες κοφτ�ς και σταρ�τες, μια �λλη φ�λη, ερωτευμ�νη με τον Σταμ�τη, μιλ�ντας μου για την Κρινι� Νικολ�ου. «Σ�ξι, πειθαρχημ�νη μουσικ�ς». Αγ�ρωχη και σθεναρ� προσηλωμ�νη στην… ορθογραφ�α της τ�χνης, λες και προσπαθε� να αποφ�γει τυχï¿½ν «λ�θη» μην εκτεθε� στα μ�τια του κοινο�. «Με σοβαρ�τητα και συναισθηματισμ�, αισθησιασμ� και ουσ�α», συμπλ�ρωνε η φ�λη απ� το τηλ�φωνο και �δη το μυαλ� μου την �πλαθε μπροστ� μου σε μια αισθαντικ� π�ζα μπου�τ με π�δια μισ�νοιχτα να λ�ει το «Κ�κκινο Κουμπ�»… «Πατ�ς το κ�κκινο κουμπ� και γ�νεται η κ�μαρα, παρ�σταση θαμπ�…», �δη ταξιδε�ει στο μυαλ� μου η φων� της Β�κυς με �λο εκε�νο το μεγ�λο Αχ που κουβαλο�σε σε κ�θε λ�ξη της… Σκουριασμ�να Χε�λη…
«Ο Σταμ�της, ε�ναι πλ�ον αλλι�ς…», λ�ει και πλ�ον ξ�ρω μ�σα μου πως πρ�πει να τον δω. Να ανατιν�ξω μ�σα μου �λες τις �ννοιες του καλλιτ�χνη που με τ�τοια θαλπωρ� �ποτε ακο�ω Σταμ�τη, εδ� και χρ�νια κλα�ω σαν παιδ�. Ο ï¿½νθρωπος, �χει κ�τι απ� Χατζηδ�κι και νι�θω τ�σο ευλογημ�νος που τον γν�ρισα και τον �χω στην ζω� μου. Ο Σταμ�της, ε�ναι ΑΛΗΘΕΙΑ. Αντικειμενικ�τητα της τρ�λας που βλ�πεις γ�ρω σου να σε περικλε�ει και παρ�λληλα αλησμ�νητη στιγμ�, αλησμ�νητος αι�νας. Σε παρασ�ρει τ�σο μοναδικ�, σαν χε�μαρρος που αφ�νεσαι κι ας σε καταπν�γει. Τουλ�χιστον ξ�ρεις πως σε αυτ� την αγκαλι�, τη μεγ�λη, η ζω� ε�ναι �να β�τσαλο που αξ�ζει να σε ταξιδ�ψει σε χιλι�δες βυθο�ς μαζ� με το β�ρος της ουσ�ας. Αυτ� ε�ναι ο Σταμ�της. Ασφ�λεια μοναδικ� και γιατρ�ς συναισθημ�των απ� τους λ�γους. Καλ� μας γιατρει� κι ας παραμ�νει η πληγ� βαθι�.
ΧΕΛΩΝΑ
Δεκελ�ων 26
Γκ�ζι (2 β�ματα απ� το μετρ� του Κεραμεικο�)
Τηλ�φωνο: 216-9002000 & 2001
