Αλ�ξανδρος Γ. Τανασκ�δης - Λαμπουσν�κης / Δημοσιογρ�φος - Εκδ�της
Κρατ� μια σβηστ�ρα με το σχ�διο του νησιο�. Μου την χ�ρισε �νας πολ� καλ�ς φ�λος απ� Κ�προ. Την περιεργ�ζομαι απ� το πρω� και ψ�χνω να σκ�ψω μ�σα της το ν�ημα, το μ�νυμα, την ε�δηση. Οι δημοσιογρ�φοι, ε�μαστε ζ�ρικα �ντα. Αναμοχλε�ουμε � �λλες φορ�ς γενν�με τις καταστ�σεις και δραματοποι�ντας το συνα�σθημ� μας, συμπαρασ�ρουμε τον αναγν�στη στο βαθ�τερο "εγ�" μας. �πουλα πλ�σματα. Η μ�να μου συνηθ�ζει να μου λ�ει "¨δεν ε�ναι για σ�να αυτ�ς ο κ�σμος, για �λλες εποχ�ς ε�σαι γεννημ�νος¨. Μπορε� και να'χει δ�κιο. Ακ�μη την κοιτ�ζω και ψ�χνω να σκ�ψω εντ�ς της. Τα κατεχ�μενα λ�γο με μπερδε�ουν, μα θα την βρω την �κρη. Π�ντα �τσι προορισμ�νος θαρρ�.Μ�α εικ�να, �σον χ�λιες λ�ξεις λ�ει ο θυμ�σοφος κιν�ζικος λα�ς. Εγ� π�λι θα αρκεστ� στην ουσ�α της εικ�νας που φιλοξενε� η σβηστ�ρα, καθ�ς �λη η �λη της, ε�ναι μια ιστορ�α, που πον�, που τυρανν� και τυραννι�ται. Δεν �χει σημασ�α τ�σο το υλικ� που συμβολοποιε� την σκ�ψη μου, �σο η �δια η κ�νηση που πραγματοποιε� αυτ� καθαυτ� η �λη της.
Η σχ�ση μου κι οι στεν� μου φιλ�α με το νησ�, απ� τα παιδ�τα μου. Η δε αγ�πη μου για τον λα�, σχεδ�ν απ� το πρ�το μου �λφα στο σχολε�ο. Γεννημ�νος το '83, με μ�λις δ�κα χρ�νια σ�γχρονης και νωπ�ς τετελεσμ�νης ιστορ�ας, η τεθλασμ�νη του νου μου, διαγρ�φει τ�ξα σκ�ψεων, εικ�νων, μν�μες, τραγικ�ς συμπτ�σεις πολιτικ�ν διπλωματικ�ν αστοχι�ν, �να παιδ� με την σημα�α της ΕΟΚΑ την 1η του Απρ�λη σαν εθνικ� ψ�μα, μ�νες μαυροφορεμ�νες με φωτογραφ�ες παλικαρι�ν στα χ�ρια να πλημμυρ�ζουν τους δρ�μους και να ζητο�ν δικα�ωση, Τουρκοκυπριακ� εισβολ� Αττ�λα και παρ�ξενα τοπων�μια κατ� την πρ�σφατη τουρκοπο�ηση των κατεχ�μενων εδαφ�ν, μ�α φρ�ση του Λεων�δα Μαλ�νη "χρυσοπρ�σινο φ�λλο ριγμ�νο στο π�λαγο" σε υπ�ροχη μουσικ� του Μ�γα Μ�κη, την Ελ�νη Φωκ� την δασκ�λα του Γ�νους στα κατεχ�μενα, το νησ� ολ�κερο μια λ�μψη στα μ�τια μου στα Φυλακισμ�να Μν�ματα, τον Ισα�κ Σολωμο� σε μια γαλαν�λευκη τυλιγμ�νο... Εικ�νες, εικ�νες, εικ�νες.
Κοντοστ�κεται η μν�μη �μως στην κ�κκινη γραμμ� που διατρ�χει το β�ριο �κρο του νησιο�, στα κλεμμ�να χ�ματα, στα αιματοβαμμ�να χ�ματα, στα χ�ματα που δεν πατ�θηκαν απ� Κ�πριου π�δι χρ�νια τ�ρα. Δεν ξ�ρω π�τε και αν κ�ποια συνθ�κη � �στω �να χ�ρι εν�ς τρανο� και ατ�ραχου νομοθ�τη θα τραντ�ξει το μελ�νι να σβ�σει την ντροπ�... Δεν ξ�ρω. Ξ�ρω μον�χα πως 36 χρ�νια, που μπορε� να μην �ζησα, η δ�ναμη της αγ�πης δεν τα αφ�νει να μεταφραστο�ν σε λ�θη και ανομολ�γητα να χαρ�ξουν τον μισεμ� του β�ρειου νησιο�. Η ανασαιμι� του λεμονοκυπ�ρισσου, η λησμονι� της κατ�χτησης και της αειθαλο�ς ελληνικ�ς ντροπ�ς, βουρκ�νουν μ�τια σε �να ταξ�δι μν�μης... Ξ�ρω. Το ξ�ρω καλ�. Το�το το χτικι� που αλ�ργεψε στα μ�τια της νοημοσ�νης, δεν ε�ναι �λλο απ� τον βαθ�τερο φ�βο του καθεν�ς μας ξεχωριστ�, να παραδεχτο�με το λ�θος.
Να ε�σαι καλ� Νικ�λα.
Κι οι λ�ξεις, σβ�νουν σε �να κε�μενο. Οι εικ�νες και ο εγκ�λαδος της ιστορ�ας �μως �χι. Κι αυτ� η σβηστ�ρα, σ�γουρα �ρθε να το επαληθε�σει.
Καλην�χτα σας.
