Τρι�ντα χρ�νια ψ�ματα, υποκρισ�α, ταξ�δι στα αχαρτογρ�φητα νερ�… Σκοτειν� τρι�ντα χρ�νια μεταπολ�τευσης, μετα-αλ�τευσης, μετα-καταλ�στευσης του δημοσ�ου χρ�ματος, της δημ�σιας περιουσ�ας, του δημ�σιου ιδρ�τα και π�νου, μ�χθου των απλ�ν λα�κ�ν ανθρ�πων.
Τρι�ντα χρ�νια και η μικρ� αν�ριμη �μαθη δημοκρατ�α, δεν κατ�φερε να π�ρει το …πτυχ�ο της, δεν κατ�φερε να παραδ�σει μαθ�ματα σωστ�ς και χρηστ�ς διαχε�ρισης του πακτωλο� χρημ�των που θα μπορο�σε να προωθηθε� σε δημ�σια και δωρε�ν παιδε�α, σε δημ�σια και ανοιχτ� για �λους υγε�α, σε δημ�σια και δημιουργικ� �ρευνα, σε δημ�σια και ανθρ�πινη εργασï¿½α… Σε δημ�σια και ζωνταν� �νευ ορ�ων και συν�ρων –πολιτιστικ�ν και κοινωνικï¿½ν – ζω�. Τρι�ντα χρ�νια σ�ψη, υποδο�λωση σε ξ�να συμφ�ροντα, αν�χεια σε ψ�χουλα απ� την Ευρωπα�κ� Οικογ�νεια, παραγκωνισμ� απ� τις διεθνε�ς εξελ�ξεις, ταπε�νωση σε επιθ�σεις των �ξωθεν και υποταγ� των «θ�λω» μας σε μια γαλαζοπρ�σινη λα�λαπα που λησμ�νησε τις πολιτικ�ς αξ�ες, τα �ψιστα ιδανικ� και τα δημοκρατικ� ιδε�δη.
Τρι�ντα χρ�νια επιβι�νουμε με δανεικ�, με ημιμ�θεια, με μισ�ς αλ�θειες. Σχεδ�ν φαντ�ζουμε να εφη�ραμε πλ�ον σε �να ακ�μη αυνανιστικ� «ε�ρηκα», τον σοσιαλισμ� των δανεικ�ν και το νεοφιλελευθερισμ� των ευρωπα�κ�ν επιδοτ�σεων. Κρατικοποι�σαμε την καταχρεωμ�νη οικονομ�α μας και την �δια �ρα διδ�ξαμε ως αποκλειστικ� δεδομ�νο στην κοινων�α μας να αναζητ� την πρ�σληψη. Κ�ναμε τις πελατειακ�ς σχ�σεις και την κομματοκρατ�α, το πιο αντιπαραγωγικ� και �κρως �χρηστο καθεστ�ς. Δημιουργ�σαμε �να απολαυστικ� στην �ψη και καλα�σθητο στο στυλ μοντ�λο ζω�ς μα τ�σο σ�πιο και δηλητηρι�δες που φοβ�μαστε τελικ� κι εμε�ς οι �διοι να το ξαναγευτο�με.
Τρι�ντα χρ�νια προσδ�σαμε στην γραβ�τα �να κ�ρος απαρ�μιλλο, στην κοκεταρ�α που περιδι�βαινε στα �δρανα της Βουλ�ς μια φιν�τσα ειλικρ�νειας και πορευτ�καμε �τσι μ�χρι να συνηθ�σουμε πως οι γραβ�τες σχεδ�ν σημειολογικ�, υποδηλ�νουν τη μ�θοδο απαγχωνισμο� των μεγαλοπατ�ρων μας. Τρι�ντα χρ�νια κι ακ�μα δεν β�λαμε μυαλ�. � �σως δεν θ�λουμε να β�λουμε. Φοβ�μαστε να φων�ξουμε, να μιλ�σουμε, να διεκδικ�σουμε το καλ�τερο μ�λλον που μας αν�κει, μας αρμ�ζει, μας αναλογε�. Μπ�καμε σε κοινωνικ� δ�κτυα και π�σαμε στην… λο�μπα της ανταλλαγ�ς μ�νο επιφανειακ� των απ�ψε�ν μας, την παρ�θεση της αντιλογ�ας μας, την αν�ρτηση εν�ς σχολ�ου που νομ�ζουμε πως μας βγ�ζει απ� τον �πνο μας, που νομ�ζουμε πως μας ξεσηκ�νει �στω κι εικονικ� απ� τον καναπ� μας, που νομ�ζουμε πως αναταρ�σσει συνειδ�σεις. Που νομ�ζουμε. Γιατ� το παιχν�δι τους οι ηγετικ�ς ομ�δες image making, το πα�ζουν καλ� και κομπ�ρσοι εθελοντ�ς ε�μαστε �λοι μας.
Δημιο�ργησαν τις διαδικτυακ�ς κοιν�τητες για να εκτον�νουν το θυμ� μας, να κατευν�ζουν την οργ� μας, να χα�δε�ουν την αγαν�κτησ� μας. Χτ�σανε καθετοποιημ�νες τις κοινων�ες μας, μας στο�βαξαν σε τσιμεντ�νια κουτι� και μας καλωδι�σανε με μια οθ�νη, μας τα�ζουν με ψ�ματα, μας σερβ�ρουν ημιπληροφ�ρηση και μας κοιμ�ζουν �πειτα σε μια μ�γγενη που μ�νοι μας τελικ� κατασκευ�σαμε με τερ�στια ποσ�τητα κουταμ�ρας, εθελοτυφλ�ας και �πειρης �γνοιας και σιωπ�ς για τα τεκταιν�μενα γ�ρω μας, συν�μα.
Τρι�ντα χρ�νια ντροπ�ς, με το κεφ�λι κ�τω, με τα μ�τια στο κεν�, με την καρδι� στον και�δα και την ψυχ� στην κο�λουρη. Τρι�ντα χρ�νια αν�χειας στους �διους ηγεμ�νες, στους �διους σκι�δεις δελφ�νους, στους �διους απρεπε�ς ψε�τες και λωποδ�τες. Τρι�ντα χρ�νια… Τρι�ντα χρ�νια, τα �δια χιλιομασημ�να λ�για, τα �δια κακογραμμ�να σεν�ρια, τα �δια ακριβοπληρωμ�να σεμιν�ρια. Με το �διο τιμ�νι ευθε�α προς τον βρ�χο, με το �διο καρυδ�τσουφλο να ε�ναι �ρμαιο των αγ�ρηδων αναν�ωσης και αν�πτυξης που τ�σο που �ντεξε, μο�χλιασε και μας πν�γει.
Τρι�ντα χρ�νια με τις �διες πολιτικ�ς οικογ�νειες επαγγελματι�ν μεταπωλητ�ν ελπ�δας, με τις �διες σημα�ες σε προεκλογικ� μπαλκ�νια, με την �δια θολ� επιστ�μη που μπο�κωσε την �λη της σε ογκ�δη βιβλ�α, με την �δια απαρχαιωμ�νη εκπα�δευση που σκοτ�νει τα �νειρα και παρ�γει παραπληγικ� μυαλ� που ασφυκτιο�ν στον σ�πιο α�ρα των σπιρτ�κουτων σχολε�ων. Τρι�ντα χρ�νια με μια ψευδα�σθηση περ�θαλψης, σε �να κατασκουριασμ�νο ρ�ντσο, σε πενταβρ�μικα νοσοκομειακ� σεντ�νια, παρατημ�νοι σε μια γωνι� απ� τις χιλι�δες δαιδαλ�δεις των ελληνικ�ν δημοσ�ων νοσοκομε�ων, με μια φι�λη ορο� στο χ�ρι και μια ελπ�δα σε μια αγιογραφ�α αποτυπωμ�νη. Τρι�ντα χρ�νια σε μια ανασφ�λιστη και ανεπαρκ� εργασ�α, σχεδ�ν απασχ�ληση κι �χι δουλει�. Τρι�ντα χρ�νια με �να πορτοφ�λι που μικρα�νει την υπ�στασ� του, σε �ναν λογαριασμ� που δεν φτ�νει να «χορτ�σει» με το μηδαμιν� πενιχρ� κι ολο�να μειο�μενο εισ�δημ� σου…
Τρι�ντα χρ�νια, σαπιοκ�ραβα, «φαλκον�ρες» που αλων�ζουν τις ελληνικ�ς θ�λασσες με μ�νο νηογνωμ�νιο την προσευχ� του καπετ�νιου και των επιβατ�ν. Τρι�ντα χρ�νια συντριβ�ς αεροσκαφ�ν και θρ�νος παλληκαρι�ν σε �μια, �ρος �ρθυς, μαυροφορεμ�νες μ�νες, χαροκαμ�νες οικογ�νειες και λιτ�ς και αναποτελεσματικ�ς παραιτ�σεις υπουργï¿½ν… Τρι�ντα χρ�νια λιτ�τητα, φτ�χεια, αν�χεια και μαραθ�νιος δρ�μος αντοχ�ς μ�νο για εκε�νους που γε�ονται τα ψ�χουλα απ� το παντεσπ�νι… Πραγματικ� ε�ναι να απορε� κανε�ς μαζ� σας κ�ριοι… Δεν αγαπ�τε την Ελλ�δα. Ποτ� δεν την αγαπ�σατε. Παρ� μον�χα διοριστ�κατε να την παραδ�σετε σε εκτελεστικ� απ�σπασμα… Δεν αγαπ�τε την Ελλ�δα κ�ριε Πρωθυπουργ�, κ�ριοι Πρωθυπουργο�…
