Καλοκα�ρι, τα τσιμ�ντα βρ�ζουν... και εσ� �χεις ξεμε�νει στη μεγ�λη π�λη. Πα�ρνεις λοιπ�ν την απ�φαση, κατ� τις 8 το απ�γευμα, που �χει π�σει λ�γο ο �λιος και η ζ�στη ε�ναι λιγ�τερο ανυπ�φορη, να πας μια ευχ�ριστη δροσερ� β�λτα. Επιλ�γεις τη «Ν�α παραλï¿½α» και ξεκιν�ς. Μιας και θ�λεις να την περπατ�σεις ολ�κληρη, κατεβα�νεις με τα π�δια � το αστικ� στο Μ�γαρο. Αρχικ� �να δροσερ� αερ�κι χα�δε�ει το �δη μουσκεμ�νο απ� ιδρ�τα σ�μα σου και αρχ�ζει να ανεβα�νει η δι�θεση. Περπατ�ς και γ�ρω σου βλ�πεις ανθρ�πους να περπατ�νε και αυτο�, να τρ�χουν, να κ�νουν ποδηλασ�α, να βγ�ζουν β�λτα το σκ�λο τους, να πα�ζουν τ�νις � μπ�σκετ στα γ�πεδα που �χουν διαμορφωθε� κατ�λληλα για αυτ� τον σκοπ�, να κ�θονται στο γρασ�δι, στα παγκ�κια και να απολαμβ�νουν �να κ�μα δροσι�ς δ�πλα στη θ�λασσα. Μ�χρι τ�ρα �λα μια χαρ�. Aπολαμβ�νεις τη δροσερ� σου β�λτα, βλ�πεις κ�σμο, παιδ�κια να πα�ζουν, �σπου... φτ�νεις στο ναυτικ� �μιλο.
Και μπροστ� σου απλ�νεται μια �κταση γεμ�τη χ�ματα, μπ�ζα και τα συναφ� και η ωρα�α σου β�λτα δ�πλα στη θ�λασσα διακ�πτεται. Δεν πτοε�σαι και προχωρ�ς προς τα π�νω μ�χρι να βγεις κ�που �ξω απ� την περ�φραξη σκεπτ�μενος �τι, δεν μπορε�, κ�που θα �χει �να �νοιγμα, απ� κ�που θα μπορ�σω να μπω. Και συνεχ�ζεις αυτ� τη φορ�, να περπατ�ς κατ� μ�κος του πεζοδρομ�ου, χωρ�ς να φα�νεται στον ορ�ζοντα καν�να �χνος της «παραλ�ας» που �φησες π�σω σου. �τσι λοιπ�ν αφο� φτ�σεις μ�χρι τον Λευκ� Π�ργο κατα�δρωμ�νος και με την ελπ�δα για �να, �στω και μικρ� δροσερ� αερ�κι, συνειδητοποιε�ς �τι η παραλ�α πλ�ον δεν ε�ναι ο�τε το �να τρ�το απ� αυτ� που �ταν πριν την γκρεμ�σουν. Με την απογο�τευση ζωγραφισμ�νη στο πρ�σωπο σου πα�ρνεις το δρ�μο της επιστροφ�ς και απ� μ�σα σου βρ�ζεις τους υπα�τιους για αυτ�ν την ασχ�μια που δεσπ�ζει στην «παραλï¿½α» και δεν σ' αφ�νει να απολα�σεις ανεμπ�διστος την β�λτα σου.
Πριν λοιπ�ν κ�νεις το λ�θος να αφ�σεις το δροσερ� σου, απ� το κλιματιστικ�, διαμ�ρισμα, σκ�ψου εναλλακτικ�ς. Η δικ� μου πρ�ταση ε�ναι μια β�λτα στην �νω Π�λη. Αρχικ�, ε�ναι ψηλ�. Και μ�νο απ� αυτ� καταλαβα�νει κανε�ς �τι ε�ναι πιο δροσερ�. Και θα με θυμηθε�ς �ταν τη στιγμ� που το θερμ�μετρο θα δε�χνει 37 και βαθμο�ς, εσ� θα νι�θεις το δροσερ� α�ρα που «πα�ζει» μ�σα στα π�τρινα σοκ�κια, να σε κατακλ�ζει απ� παντο�. Επ�σης θα απολα�σεις την θ�α, ειδικ� απ� τα Κ�στρα μπορε�ς να δεις «τη Ν�φη του Θερμα�κο�» να απλ�νεται μπροστ� σου σε �λο της το μεγαλε�ο. Δεν χρει�ζεται να π�ρεις αστικ� για να ξανακατ�βεις κ�ντρο.
Μπορε�ς απλ� να περπατ�σεις μιας και δεν ε�ναι μακρι�, απολαμβ�νοντας σ' �λη τη διαδρομ� προς τα κ�τω τη δροσι� που σου προσ�φερε η β�λτα.
