|
Ο φ�βος κ�νει παρ�α με την ηλικ�α. �σο μεγαλ�νεις, τ�σο μεγαλ�νει κι εκε�νος ο νυκτ�φαντος ιστ�ς με τα τ�σα φοβητ� σαν αραχνοειδ� να πλησι�ζουν προς το μ�ρος σου, να σου θυμ�ζουν πως οι σκ�ψεις υπερνικo�ν του οργανισμο� σου. �σο πλησι�ζεις προς τα π�νω, τ�σο πλησι�ζουν και οι τ�ψεις, οι ανησυχ�ες. Ο φ�βος �ρχεται μετ�. Ε�ναι κ�τι που γεμ�ζει τα βρ�δια σου, σ’εκε�νη την �ρα που το μυαλ� βρ�σκεται κ�που μεταξ� του να κοιμηθ� και του να κ�νω τον υπαρξιακ� μου απολογισμ�.
�ταν ε�σαι 10, 15, 20 νομ�ζεις πως σε �λη σου τη ζω� �τσι θα παραμε�νεις 10, 15 � 20. Νομ�ζεις πως κ�θε στιγμ� θα διαρκ�σει αι�νια, ελπ�ζεις και φιλοδοξε�ς μα σου φα�νεται τ�σο μακριν� -οι φ�βοι �γκεινται σε μεμονωμ�να στ�δια και κυρ�ως υλικ�ς φ�σης. χωρ�ς να επηρε�ζουν την ελευθεροπλοο�α σου στο μετ�... ε�ναι εκε� που φθ�νει ο φ�βος για τα ενα�ρια ταξ�δια μ�λις αντικρ�σεις το πρ�το αεροσκ�φος που θα σε φ�ρει πιο κοντ� στα προσδ�κιμα ορ�ματα σου. Κι �πειτα �ρχεσαι κ�που πιο κοντ� σε αυτ� που φιλοδοξο�σες. Στα τελευτα�α εικοστ� σου χρ�νια εμφαν�ζονται τα πρ�τα δε�γματα. Φοβ�σαι! Και συνεχ�ζεις καθ�ς ανεβα�νεις τα σκαλοπ�τια της μετρικ�ς αυτ�ς κλ�μακας απο τη μ�ρα της γ�ννησης σου. Μην αρρωστ�σεις... μην π�θεις... μην τ�χει και χαραχτε� εκε�νη η �δη ρυτιδωμ�νη μετ�νοια απο τις ν�ες ρυτ�δες του ορθολογισμο�. Κ�θε χρ�νος και �να σκαλοπ�τι πιο π�νω.
Κι οι σκ�ψεις να πλυμμηρ�ζουν �λο σου τον υπ�ρφορτο ουραν�. Λες και η ζω� σου γ�νεται ολο�να πιο ε�θραυστη. Λες και το κ�θε β�μα που κ�νεις ε�ναι πιο κοντ� στα λ�θη. Λ�θη του παρελθ�ντος; Λ�θη δικ� σου; Λ�θη των �λλων; Λ�θη των συγκυρι�ν; Λ�θη συμπτ�σεων; Μ�νο ο χρ�νος δεν κ�νει λ�θη... Κ�που εκε� στη μεσ�λικη τομ� κ�νεις και την αναλογικ� σου αυτοσκ�πηση. Και εκε� ε�ναι που αρχ�ζεις να θυμ�σαι... Τα �σα �χουν συσσωρευτε� και σε �φησαν μετ�ωρο, αν�πηρο σχεδ�ν στο να καταπιαστε�ς με ασχολ�ες που επιθ�μησες μικρ�τερος.
Αργ�τερα αρχ�ζεις και επαναπα�εσαι στην πολυθρ�να της αναβλητικ�τητας... που χρ�νος και δι�θεση για ξεσηκωμο�ς;... Δεν τολμ�ς πια και πολ�... Αγγ�ζοντας την τ�ταρτη � π�μπτη δεκαετ�α και μετ�πειτα αν ε�σαι μ�νος αρχ�ζεις και σκ�φτεσαι τη συμβ�ωση, την συγκατο�ηση υποκινο�μενος απο κε�νη την φοβ�α του αν σου συμβε� κ�τι εν� ε�σαι μ�νος στο σπ�τι. Ε�ναι και κε�νες οι σκ�ψεις πως οι φ�λοι �φυγαν, πορε�τηκαν, �λλαξαν κατοικ�α, μεταβ�καν απο το στ�διο του εργ�νη στη κατ�σταση του οικογενει�ρχη, οι συγγενε�ς δραπετε�ουν απο την καθημεριν�τητα στο να συνευρεθο�ν μ�νο σε εορτ�σιμες μ�ρες και συ απλ� κλε�νεις την π�ρτα της καλην�χτας στο κατ�φλι της μοναξι�ς σου. Στην καλ�τερη περ�πτωση μπορε� να �χεις �ναν κατοικ�διο φ�λο πρ�θυμο να σε ακο�σει και σε σπ�νια περ�πτωση β�βαια να σου απαντ�σει σε μια γλ�σσα που δε θα κ�νεις τον κ�πο να καταλ�βεις.
|
|
Απο την �λλη, αν βρ�σκεσαι στη βεβαι�τητα της οικογενειακ�ς εγκαταρρ�ζωσης, οριοθετε�ς την πορευτικ� σου δρ�ση μ�σα στις αμφιβολ�ες αν τελικ� �κανες το σωστ�, αν �σα ονειρε�τηκες κε�τονται εδ� μπροστ� σου, αν οι �νθρωποι που επ�λεξες να συναναστρ�φεσαι ανταποκρ�νονται στις μελλοντικ�ς σου βλ�ψεις, αν εσ� ανταποκρ�νεσαι στις αρχικ�ς εντυπ�σεις προς το �τομο σου, αν αυτ� πραγματικ� εθ�λησες να βι�νεις, αν η εργασιακ� σου δραστηρι�τητα επαρκε� ως προς τις νεανικ�ς σου προσδοκ�ες, αν ε�σαι σε θ�ση να την κρατ�σεις σε ποιοτικ� επ�πεδο. Συνειδητοποιε�ς πως στον πλακ�στρωτο δρ�μο της νουν�χειας χ�νεις την ισορροπ�α σου σε κ�θε λακο�βα της παγιδευτικ�ς σου σκ�ψης.
Σταδιακ� φανερ�νεται η μετεξ�λιξη του φ�βου ως φοβ�α. Αδιαν�ητες φοβ�ες στο παρελθ�ν μα τωρινο� εφι�λτες... �λλοτε δε φανταζ�σουν πως θα φοβ�σαι τα �ψη, θα φοβ�σαι τον κ�σμο, θα φοβ�σαι τις ν�ες γνωριμ�ες, θα φοβ�σαι για τα �σα καταναλ�νεις σε τροφ� και π�ση, μα το πιο σημαντικ� να φοβ�σαι για τα οσα λες! Βαδ�ζοντας στην ηλικιακη σου κλ�μακα μεταδ�δεις πολλ�ς φορ�ς αυτ�ς σου τις ανησυχ�ες και στους απογ�νους σου. Επισ�ττεις την καθημεριν�τητα τους με Μη και Δεν, «Μην το κ�νεις, δεν πρ�πει, Μην μιλ�ς, Μην ανο�ξεις την π�ρτα...», �χι μ�νο σε προφορικ� λ�γο μα και με την γνωστοπο�ηση των φ�βων σου μ�σω της συμπεριφορ�ς σου. Ο�τε κι εσ� τα κ�νεις. Εχεις �δη τοποθετ�σει τα Μη και Πρ�πει σου στο δε�πνο της αυτοεξ�λιξης και προσπαθε�ς να χειραγωγ�σεις το φ�βο σου, να τον κ�νεις να πιστ�ψει κι εκε�νος πως δεν υπ�ρχει.
Αν�λπιστος; Οφε�λεις να βρεις �χι απλ� την αιτ�α αλλ� και τη διαφυγ�. Απο που �ρχεται αυτ�ς ο φ�βος και που θ�λει να π�ει... Στη συν�χεια "τεχνοτροπε�ς" στην ε�ρεση των τρ�πων που θα φ�γει � τουλ�χιστο των τρ�πων που δε θα εμφαν�ζεται πια, επιλ�γοντας τη λιγ�τερο ριψοκ�νδυνη ιθυτεν�ς πορε�α. Ματαιοπον�α � φιλοδοξ�α; �ρες �ρες νι�θεις την υπ�ρμετρη δ�σμευση του μυαλο� να αντιστ�κεται στην δυν�μενη εκπλ�ρωση στ�χων μιας και το �γνωστο καραδοκε� στις γωνι�ς του χρ�νου και �λλοτε γ�νεται μεταστροφ�... Αισθ�νεσαι εγκλωβισμ�νος σε �να σ�μα που απο την αυτεπ�γνωση για εγκρ�τεια σε κρ�τησε μακρι� απο τη ν�θευση των υποβαστ�ζων ηθικ�ν συλλογισμ�ν σου και τ�ρα η �θηση των επιθυμι�ν σου "χυδα�α" περιγελ� την αποπλανημ�νη αυταπ�τη του πρ�πει.
Η συνε�δηση πια τολμηρ� βροντοχτυπ� τις θ�ρες της καθημεριν�τητας σου. Ε�τε φοβ�σαι, ε�τε �χι... οι σκ�ψεις δεν �χουν απ�ρθητη υπ�σταση... Μ�νο ο χρ�νος δεν κ�νει λ�θη... Στα �δυτα της λογικ�ς γιν�μαστε αιθεροσυλλ�κτες. Συσσωρε�ουμε στη διαν�ηση μας τα τ�σα ν�φη του γ�ρω κ�σμου κι �στερα εξανεμ�ζεται το λογικ� στοιχε�ο, σε περιβ�λλει εκε�νη η πεσιμισιστικ� θεωρ�α της περιπλοκ�ς και δ�νει τη θ�ση της στη μ�χη με το α�ριο. Μ�νο ο χρ�νος δεν κ�νει λ�θη...
Photini Karamouzis Chalkias
Project Manager,
Educational Psychologist, Arts-Cultural Mediator
Artistic Union Ulysses- Artistic Merits
Contact info:
E-mail: [email protected]
Tel. Contact: 0030 2313054090, 6947362098
|
