Προχθ�ς �νας ηλικιωμ�νος κ�ριος μου μ�λησε �σχημα καθ�ς π�γαινα να αν�βω στο αστικ� γιατ� �ργησε να κατ�βει και εγ� θα �χανα το λεωφορε�ο αν δεν αν�βαινα. Εκφρ�στηκε �κομψα απ�ναντ� μου αν και δεν �ταν δικ� μου το φτα�ξιμο αλλ� �λων των υπ�λοιπων που δεν τον �φησαν να κατ�βει πρ�τος και μετ� να αν�βουν, �πως και πρ�πει να γ�νεται. Παρ' �λα αυτ�, η...μπ�λα π�ρε εμ�να και συν�χισα τη μ�ρα μου εκνευρισμ�νη συζητ�ντας με �ποιον μιλο�σα για το εξοργιστικ� αυτ� περιστατικ� και για τις γν�σεις του ηλικιωμ�νου π�νω στην υβριστικ� γλ�σσα των ν�ων. Και τ�τε �ρχισα να συλλογ�ζομαι π�σο μεγ�λη σημασ�α δ�νουμε σε κ�τι τ�τοια ασ�μαντα περιστατικ�, π�ση καλ� εν�ργεια και δι�θεση σπαταλ�με π�νω σε ανο�σιες καταστ�σεις και πως τις αφ�νουμε να επηρρε�ζουν την υπ�λοιπη μ�ρα μας.
�λοι μας, σ�μερα πλ�ον, κ�νουμε ακριβ�ς το �διο λ�θος. Δαπανο�με την καλ� μας δι�θεση για να ασχοληθο�με με τις αναποδι�ς που μας συμβα�νουν καθημεριν�. Μια πωλ�τρια σ' �να κατ�στημα που δεν �ταν και πολ� εξυπηρετικ�, �νας απρ�σεκτος οδηγ�ς, �νας σπασμ�νος σωλ�νας που θα κοστ�σει εκατοντ�δες ευρ� για να διορθωθε�. Και �μως ποτ� κανε�ς δεν κ�θεται να σκεφτε� �τι ε�ναι ανο�σιο να χαλ�ς την καλ� σου δι�θεση και ψυχολογ�α για �να περιστατικ� που δεν �ταν στο χ�ρι σου να μην συμβε�, γιατ� δεν ε�μαστε υπε�θυνοι για �λα τα κακ� που μας συμβα�νουν.
Δεν θα �ταν πιο ωρα�α �ταν βλ�πουμε μια αναποδι� να μην μας πα�ρνει απ� κ�τω και απλ� να χαμογελ�με και να λ�με «οκ, π�ει �γινε, ας συνεχ�σω λοιπ�ν τη μ�ρα μου»; �ταν σκεφτ�μαστε θετικ�, μ�νο θετικ� αποτελ�σματα �χουμε. Γιατ� να χαλ�σει η δι�θεσ� σου απ� �ναν αγεν� �νθρωπο; Σκ�ψου τα μικρ� θετικ� συμβ�ντα της ημ�ρας: �να φαν�ρι �ναψε πρ�σινο με το που �φτασες στη δι�βαση και δεν χρει�στηκε να περιμ�νεις, τα παπο�τσια που �θελες να π�ρεις �χουν τ�ρα �κπτωση, ο ενοχλητικ�ς γε�τονας... πλ�ον μετακ�μισε. Αμ�σως η μ�ρα σου θα γ�νει πολ� καλ�τερη!
�πως οι μικρ�ς κακοτοπι�ς μας χαλο�νε τη δι�θεση, �τσι και τα μικρ� καθημεριν� ευχ�ριστα πρ�γματα μπορο�ν να μας κ�νουν ιδια�τερα ευδι�θετους. Ας μην σπαταλ�με λοιπ�ν �λλο την καλ� μας εν�ργεια για τα ασ�μαντα και ας την κρατ�με για να χαιρ�μαστε με τα καλ� αλλ� και για να μας δ�νει δ�ναμη να αντ�χουμε τα πραγματικ� σοβαρ� και �σχημα πρ�γματα που μπορε� να μας συμβο�ν.
«ï¿½ταν η ζω� σου δ�νει χ�λιους λ�γους για να κλ�ψεις,
δε�ξ'της �τι �χεις χ�λιους λ�γους για να χαμογελ�ς!» (�γνωστος)
