
- Θα �θελες να �σουν αστ�ρι;
- �χι, μου αποκρ�θηκε με μια απ�κοσμη σιγουρι�.
- Γιατ� �χι;
- Θα �μουν �τη φωτ�ς μακρι� απ� �σους αγαπ�.
- Μα θα �σουν αστ�ρι!
- Ακριβ�ς. Θα �μουν μ�νος. �σε που δεν θα μπορο�σα να δω τα αστ�ρια.
Η σιωπ� δεν ρ�τησε καν�ναν, απλ�ς εμφαν�στηκε και κατ�κτησε δ�χως ιδια�τερη προσπ�θεια πρωταγωνιστικ� ρ�λο. Τελευτα�ες �ρθαν οι σκ�ψεις και οι ενοχ�ς. �μουν �ραγε τ�σο ευτελ�ς που ε�χα βυθιστε� για καιρ� πολ� στην ενδ�μυχη – και συν�μα �γονη – επιθυμ�α να μεταμορφωθ� σε αστ�ρι, να γ�νω βωμ�ς θυσι�ν για ανυπερ�σπιστους �ρωτες, να με θαυμ�ζουν, να σπαταλο�ν για χ�ρη μου απειρ�ριθμες ευχ�ς; �πειτα απ� την προαναφερθε�σα συζ�τηση συνειδητοπο�ησα πως οι μ�χρι τ�τε φιλοδοξ�ες μου, αποτελο�σαν τον ακριβ� ορισμ� της ματαιοδοξ�ας. �νιωσα σαν εκε�νους τους μεγαλεπ�βολους δημοσιογρ�φους που μεγαλοποιο�ν τα θ�ματα δημιουργ�ντας �να φαντασμαγορικ� σ�ου εκε� που υπ�ρχει μοναχ� γκρ�ζο. Μ�νο που εγ� υπ�πεσα στο αν�λογο λ�θος ασυνε�δητα.
Στρ�φω την προσοχ� μου πλ�ον στα �στρα και αντικρ�ζω μον�χα υπερ�πτες. Σιγαν� τους απομυθοποι� μην τυχ�ν με καταλ�βουν και με ρ�ξουν στα τ�ρταρα των ψευδαισθ�σεων σαν �να επιπλ�ον θ�ραμα τους. Αναιρ� την μακριν� τους λ�μψη και την απ�σταση που μας χωρ�ζει (την απ�σταση που αβ�αστα τους φ�ρεσε τον μανδ�α του υπερβατικο�) και βλ�πω μοναχ� υλη, αν�ργανη υλη που δεν διαφ�ρει σε τ�ποτα απ� το χ�μα που πατ� κ�θε μ�ρα για να μπορ�σω να σταθ� στα ποδι� μου. Το �χω �δη νικ�σει και απομ�νω να κοιτ� την κινητ�ρια δ�ναμη της ματαιοδοξ�ας: την ψευδα�σθηση του απροσ�γγιστου.
Τα πιο �μορφα πρ�γματα, ε�ναι θαν�σιμες παγ�δες γιατ� η ομορφι� τους ε�ναι διεφθαρμ�νη. Επ� χιλιετ�ες μας αποχαυν�νουν, ξ�ροντας πως ο �νθρωπος θεοποιε� τα αλαργιν� δι�τι θεωρε� πως θα �ταν ανθρωπ�νως αδ�νατη η απ�κτησ� τους. Ε�ναι καιρ�ς, �μως, να αφ�σουμε στην �κρη τα «εκε�να», αυτ� που βρ�σκονται π�ντα �να β�μα μπροστ� μας, και να επικεντρωθο�με σε αυτ� που �χουμε κερδ�σει με αγ�να � χωρ�ς. �λλωστε, �πως μας δ�δαξε ο Π�ολο Κο�λιο στον «Αλχημιστ�», ο θησαυρ�ς ε�ναι π�ντα πιο κοντ� απ� �τι φανταζ�μαστε και �σως μερικ�ς φορ�ς να βρ�σκεται μ�σα μας.







