Θα μπορο�σες να τις ντ�σεις με μυρι�δες λ�ξεις, �στρακα και γαλαζοπρ�σινα κ�ματα Ελληνικ� που σαν �λογα ξεχ�νονται στον… νερ�δρομο της Μεσογε�ου. Να τις περιγρ�ψεις με �λες τις αρχα�ες ριζωμ�νες λαμπερ�ς λ�ξεις που σαν β�τσαλα γυαλιστερ� στ�κουν κ�τω απ� τον �λιο του Αιγα�ου. Μα, �να βλ�μμα τους και μ�νο, ξεχειλ�ζει απ� καλοσ�νη, αλ�θεια και ευπρ�πεια τ�τοια που αντ�ξι� τους στον καλλιτεχνικ� χ�ρο �σως η χ�ρα να εισ�πραξε απ� μορφ�ς μεγ�λες �πως ο Μ�νος, η Τζ�νη, η Αλ�κη και… η Μελ�να. Γρ�φω για την Λ�να και σκ�φτομαι π�σο γλυκ� ταξιδε�ουμε δεκαετ�ες ολ�κληρες με τα λ�για της, τις εικ�νες της, το �ρωμα Ελλ�δας που κουβαλο�ν τα τραγο�δια της. Και το μ�νο που μπορ� να πω, ε�ναι πως �νας στ�χος �ταν καρφωμ�νος στο μυαλ� μου �ποτε �κουγα το �νομ� της. «Αν δεν σ’ ε�χα θα’ξερα, τα δ�ντρα τα κατ�ξερα, πως κρ�βουν στην σιωπ� τους τ�ση αλ�θεια»… Το τραγο�δησε με π�νο κ�ποια στιγμ� η Μαριν�λλα και αποτυπ�νει αυτ� και μ�νο που ε�ναι η Λ�να. Μ�α σιωπ� που δι�ρκεσε ευλαβ�ς και με μεγ�λη καταν�ηση απ� τους πιστο�ς συνακολο�θους της, μ�νο για να εξυπηρετ�σει την δι�ρκεια της ποι�τητας που ξ�ρει να υπηρετε�. Κι �ρθε μετ� το «ï¿½λικο γρ�μμα της αγ�πης», με την στεντ�ρεια φων� της Αργυρο�ς Καπαρο�, να μας β�λει στη θ�ση μας, να μας επανακαθορ�σει, να μας αφυπν�σει. Να αντιληφθο�με την ομορφι� γ�ρω μας και να επαναπροσδιορ�σουμε την αλ�θεια μ�σα μας, την σχ�ση μας με τα συναισθ�ματα που ξεπουλ�θηκαν σε οικονομικο�ς και λογιστικο�ς Και�δες… Χειρολαβ�ς. Μ�α λ�ξη – σ�μβολο, να επισημ�νει την αν�γκη μας να κρατηθο�με απ� κ�που, να πιαστο�με στην φρεν�ρη λεωφ�ρο που το �χημα της ζω�ς μας παρασ�ρνει και βολοδ�ρνει. Χειρολαβ�ς. Και �τσι κρατ�θηκε η ελπ�δα μ�σα μας τ�σα χρ�νια για να ξαναβγε� καθ�ρια στο φως… Δεν θα �θελα να επεκταθ� παραπ�νω. Η Λ�να Νικολακοπο�λου, η Αργυρ� Καπαρο� κι η Δ�φνη Αλεξανδρ� - σπουδα�α μουσικοσυνθ�της - συναντ�θηκαν με αγ�πη – το μ�νο πολιτιστικ� συστατικ� που μας απ�μεινε – και πραγματοποιο�ν �να ταξ�δι ζω�ς, με τραγο�δια διαυγ� και μας καλο�ν στην διαδρομ� προς την ελπ�δα να βγο�με απ� το σκοτ�δι… Δι�τι, «αν δεν σε βρουν χαρ�ματα, πως θες να ακο�ς τα αηδ�νια»…
Λ�να Νικολακοπο�λου: Νι�θω πως πρ�τη φορ� στην ζω� μου η καρδι� μου ε�ναι τ�σο ανοιχτ� και μπορ� να αντιληφθ� τ�σο καθαρ� την σημασ�α και την σπουδαι�τητα της εμπιστοσ�νης του εν�ς ανθρ�που στον �λλον, π�σο δε μ�λλον του κ�σμου που τ�σα χρ�νια ανταποκρ�θηκε και στ�ριξε �χι μ�νο καλλιτεχνικ� και μουσικ� την προσφορ� μου, αλλ� και προσωπικ� εμ�να την �δια, ψυχικ�, ηθικ�, �σως ακ�μη και ως αποδοχ� του εαυτο� μου κι�λας – θα μου επιτρ�ψετε να πω. �τσι πιστε�ω πως αυτ� την στιγμ�, τ�σο οι δημιουργο� αλλ� κι �σοι ασκο�ν δημ�σια λειτουργ�ματα, δ�σκαλοι, γιατρο�, �νθρωποι που φ�ρουν ευθ�νη, οφε�λουν να στ�κονται δ�πλα στον κ�σμο, να του μεταδ�δουν γν�ση, να προσ�χουν βιολογικ� τον κ�σμο, ο οπο�ος απ� την αγων�α του, επιβαρ�νει το σ�μα, το νευρικ� του σ�στημα, λειτουργικ�.
Νομ�ζω λοιπ�ν, πως ε�ναι �σως η πιο δ�σκολη «συνθ�κη» που περν�με, που με εφοδι�ζει με δ�ναμη μ�σα μου και με τ�ση απλ�τητα στην καρδι� μου και μου επιβ�λλει να �χω τα μ�τια μου ανοιχτ� να αφουγκρ�ζομαι τι συμβα�νει γ�ρω μου, να μπορ� να το αποτυπ�νω σαν να πρ�κειται για μια πυξ�δα για να κατευθ�νω στο φως τις ψυχ�ς. Παρ�λληλα �μως, ελ�γχω κατ� κ�ποιον τρ�πο και τον εαυτ� μου, βαθα�νοντας τα αισθ�ματ� μου και να μαθα�νω να απλ�νω τις �ννοι�ς μου, σχεδ�ν οικουμενικ� για να χωρ�ει το τραγο�δι μου �σους περισσ�τερους ανθρ�πους γ�νεται. Η τ�χνη μου να γ�νεται �να σπ�τι ανοιχτ� και φιλ�ξενο, χωρ�ς να σημα�νει πως πρ�πει να γ�νεται κ�ποιο τραγο�δι, πολ� απλ� � πολ� χαρο�μενο. �χι. Πρ�πει να ε�ναι αληθιν� για να ταυτ�ζεται η ψυχ� του καθεν�ς στο συνα�σθημ� του. �ταν ε�σαι αληθιν�ς, ο απ�ναντι αναγνωρ�ζει τον εαυτ� του σε σ�να.
Αλ�ξανδρος Τανασκ�δης: Και τ�ρα, με την Αργυρ� Καπαρο�, Χειρολαβ�ς. Μ�α φων� αγαπημ�νη, ζεστ�, ζωνταν�, κατεργασμ�νη με καταγωγ� απ� τα ορυχε�α της αδαμ�ντινης καρδι�ς... Και μετ� �ναν Χειμ�να στην ΧΕΛΩΝΑ, περιοδε�ες για τις Χειρολαβ�ς. Ο κ�σμος νι�θει πως η αγκαλι� του Σταμ�τη Κραουν�κη, ορφ�νεψε απ� την παρουσ�α σας. Μ�πως πλ�θατε «λογοτεχνικ�ς αγκαλι�ς» τ�σον καιρ�... στα κρυφ� και τ�ρα �ρθε η �ρα οι στ�χοι να δουν το φως;
Αργυρ� Καπαρο�: Στη Χελ�να κ�ναμε �να ταξ�δι. Ταξ�δεψαν η μν�μη και η ακο� του κοινο�… σε τραγο�δια του ευρ�τερου ελληνικο� ρεπερτορ�ου, αλλ� και στα καινο�ργια μας τραγο�δια, απ� το �λμπουμ «Χειρολαβ�ς» που κυκλοφορε� σε μουσικ�ς Δ�φνης Αλεξανδρ� και στ�χους της Λ�νας Νικολακοπουλου. Το παρ�γορο ε�ναι πως ξεκιν�με την περιοδε�α μας και σ�ντομα θα βρισκ�μαστε και στην Θεσσαλον�κη για παραστ�σεις. Στην σκην�, η μουσικ� συνδ�εται με �να οπτικ� υλικ�, που εμφαν�ζει κυρ�ως καθημεριν�ς εικ�νες της π�λης και το οπο�ο σκηνοθ�τησε ο Κ�στας Αυγ�ρης. Μας συνοδε�ει μια τετραμελ�ς ορχ�στρα και φυσικ� ιδια�τερο χαρακτ�ρα προσδ�δει σ αυτ� το διαφορετικ� �φος της παρ�στασ�ς μας, η ομ�δα μουσικο� θε�τρου «Σπε�ρα Σπε�ρα» με την οπο�α συνεργ�ζομαι τα τελευτα�α επτ� χρ�νια. (Χ Μουστ�κας/ Γ. Στιβαν�κης/ Χ.Γεροντ�δης/ Κ.Μπουγι�της/ J. Kaluta) �πως και η ηθοποι�ς �ννα Ψαρρ� με τις σ�ντομες παρεμβ�σεις, π�νω σε κε�μενα της Λ�νας Νικολακοπο�λου.
Νομ�ζω πως ο ακροατ�ς, θα βρεθε� σε μ�α ας το πο�με ατμ�σφαιρα «μεταμπου�τ»... για δ�ο �ρες. Τ�ρα σε �τι αφορ� τον Σταμ�τη Κραουν�κη… ï¿½χει τ�σο σημαντικο�ς συνεργ�τες αυτ� η οικογ�νεια που λ�γεται «Σπε�ρα» και ο �διος ε�ναι τ�σο πλο�σιος σε ιδ�ες και δημιουργικ�τητα, που μ�λλον �ποιος φε�γει απ� δ�πλα του, αυτ�ς ε�ναι που ορφανε�ει. Αλλ� �πως βλ�πετε εγ� ε�μαι εδ�, στεγ�ζομαι κ�τω απ� την κοιν� στ�γη της Λ�νας και του Σταμ�τη και απλ� �κανα �να β�μα πιο προσωπικ�, που χα�ρει και της δικ�ς του εκτ�μησης και αυτ� μου δ�νει διπλ� χαρ�. Το μ�νο σ�γουρο ε�ναι, �τι θα �ρθουν και �λλα πολλ� που θα κ�νουμε παρï¿½α… Επ�σης ως προς… τα κρυφ� που αναφ�ρεις, καθετ� καινο�ργιο που δοκιμ�ζει κανε�ς θ�λει το χρ�νο του για να ωριμ�σει πρ�τα και να βγει �τοιμο… στο φως της ακρ�ασης.
Α.T.: Κι η στιγμ� της συγκεκριμ�νης συνθ�κης; Πως επιδρ� αυτ� το κοινωνικ� σκοτ�δι στην ψυχ� εν�ς καλλιτ�χνη που �μαθε να μετρ� την ζω� του τ�σα χρ�νια, κολυμπ�ντας μ�σα στην αρτηρ�α της κοινων�ας και ξαφνικ� βλ�πει μπροστ� του μια κοινων�α ακρωτηριασμ�νη, χωρ�ς α�μα και �νειρα στις φλ�βες;
Λ.N.: Με θλ�βει η εικ�να αυτ� που περιγρ�φετε σ�γουρα. Κι �μαθα να ε�μαι κομμ�τι της ραχοκοκκαλι�ς του κ�σμου. Με συγκινε� �μως και παρ�λληλα αυτ� η στιγμ� της Ελλ�δας σ�μερα. Νοι�θουμε �λοι μας μια π�κρα και μοι�ζει να π�γε ο κ�πος των γονι�ν μας χαμ�νος, ξαναβγ�καμε �λοι μας σε πολ� δ�σκολες λεωφ�ρους και μονοπ�τια και κυρ�ως αυτ� που πρ�πει να κ�νουμε ε�ναι να αναγνωρ�σουμε τις δικ�ς μας επιπολαι�τητες, ευθ�νες, �χι �μως με βαρι� ντροπ� για εμ�ς. Αν �μως μπορο�με κ�τι μεταξ� μας να το διορθ�σουμε, σαν σκ�λος της ποι�τητας, της επικοινων�ας και του ενδιαφ�ροντ�ς μας για τις π�λεις που ζο�με, για τις γειτονι�ς μας, θα �χουμε κ�νει κ�τι απ� το τ�ποτε. Ακ�μη και μια καλημ�ρα φτ�νει για να ξ�ρει ο απ�ναντι �τι τον αγαπ�ς, τον σ�βεσαι, τον σκ�φτεσαι � και τον συμπον�ς. Τον ακο�ς, τον βλ�πεις, βι�νεις την αγων�α του. Αισθ�νομαι σαν καλλιτ�χνης κι ως �νθρωπος, πως αυτ� το π�ρασμα της χ�ρας μας απ� την κατ�σταση αυτ�, μου δ�νει �λλα χρ�ματα κι �λλη �θηση να π�ρω δ�ναμη για να εκφραστ�.
Α.Τ.: Αργυρ� τι ε�ναι τελικ� το τραγο�δι; Μπορε� να γ�νει μοχλ�ς για να αλλ�ξουν πρ�γματα; Κ�ποτε το πολιτικ� τραγο�δι �σερνε χαρακι�ς στην επιδερμ�δα της αγαν�κτησης εν�ς κ�σμου που π�στευε στην επαν�σταση... και εν μ�ρει την π�τυχε υπ� την καθοδ�γηση εν�ς Μ�κη Θεοδωρ�κη. Πλ�ον υπ�ρχει σωτηρ�α της... ψυχ�ς; Θα ξαναβρο�με την χ�ρα την αθ�νατη, την �σπρη και γαλ�ζια ελπ�δα...;
Α.Κ.: Π�ντοτε το τραγο�δι �παιζε ισχυρ� ρ�λο στο να εκφραστε� ο λα�ς μας, �λλοτε �ταν «επικ�», �πως τα τραγο�δια της επαναστατημ�νης Ελλ�δας κι �λλοτε «λυρικ�» �ταν �θελαν οι �νθρωποι, να μοιραστο�ν αισθ�ματα και κοιν� βι�ματα με τον διπλαν� τους. Τα τραγο�δια, μας βοηθο�ν να παλ�ψουμε το φ�βο, μας εν�νουν, μας δ�νουν κουρ�γιο κι ελπ�δα. Πιστε�ω �τι θα γεννηθο�ν καινο�ργια λ�για και μουσικ�ς στις μ�ρες μας απ� τους δημιουργο�ς και απ� την καινο�ργια αν�γκη που �χει προκ�ψει, λ�γω της αλλαγ�ς του σκηνικο� της ζω�ς, στην Ελλ�δα του 2012...και πλ�ον του 2013. �σως αργ�σουν κ�πως οι εκφραστ�ς μας... αλλ� θα γρ�ψουν… και β�βαια πιστε�ω �τι �λοι μαζ�, πρ�πει, ο �νας να ανο�ξει την �ρεξη του �λλου, για αν�ταση, εμπιστοσ�νη και ελπ�δα... Στις «Χειρολαβ�ς» αισθ�νομαι �τι �λα τα τραγο�δια ανταποκρ�νονται σ’ αυτ� την αν�γκη μας... ο κ�σμος ωστ�σο θα το επαληθε�σει.
Α.Τ.: Κι αν δεν σε βρουν χαρ�ματα, πως θες να ακο�ς τα αηδ�νια… Π�σο ε�κολα γρ�φεται �να τραγο�δι σ�μερα που παρατηρο�με διαρκ�ς πως επαναλαμβ�νονται κ�ποιοι στ�χοι, συναισθ�ματα, εικ�νες, χρ�ματα, λ�για, μουσικ�ς…Κι �λα μοι�ζουν γ�ρω μας να ε�ναι καρμπ�ν των… συνηθει�ν μας σε μια κοινων�α γρ�γορης καταν�λωσης, fast food ζω�ς;
Λ�να Νικολακοπο�λου: Δυστυχ�ς, ο καταναλωτικ�ς �νθρωπος, σε μια κοινων�α που ε�ναι �ντως fast food, δεν αντιλαμβ�νεται π�σο ε�κολα αδει�ζει… Θα σας δ�σω �να παρ�δειγμα. Στην Αθ�να, κ�νεις μια συγκεκριμ�νη διαδρομ� να πας απ� το κ�ντρο στο Αεροδρ�μιο. Η φ�ση, προς τα Μεσ�γεια, �χει τρομερ� ομορφι�. Τα βουν� ε�ναι πολ� «γλυκ�», τα χρ�ματα τριγ�ρω πολ� απαλ�, αλλ� �πως συνειδητοπο�ησα, �λοι μας κοιτ�με πολυκαταστ�ματα στην διαδρομ�. Σκεφτε�τε λοιπ�ν π�σο �νετα πλ�ον, τα μ�τια μας κι ο νους μας, μαγνητ�ζονται απ� την υλικ� πλευρ� των πραγμ�των. �τσι �χουμε μ�θει, � μας �χουν μ�θει ,πως αν μπο�με στο πολυκατ�στημα και αγορ�σουμε μια καρ�κλα � �να μαξιλ�ρι, στιγμια�α αισθαν�μαστε καλ�τερα, γιατ� αποκτ�σαμε κ�τι ακ�μα. Κι �τσι απλ�, �χουμε ξεμ�θει να κοιτ�με αυτ� που μας περιβ�λλει. Ο ï¿½νθρωπος με την φ�ση, - δεν λ�ω να ε�μαστε π�σω απ� τον κ�σμο και τις εξελ�ξεις – να ε�μαστε παρ�ντες με τον κ�σμο. Αλλ� η κατ�σταση γ�ρω μας θ�λει αντ�σταση. Να μην σε μαγνητ�ζει μον�χα το προ��ν. Να θυμ�ζεις διαρκ�ς στον εαυτ� σου πως αυτ� που βρ�σκεται εκε� λ�γο πιο �ξω απ� την π�λη, ε�ναι η αλ�θεια σου. Η φ�ση, ε�ναι η �λλη πλευρ� σου. Μπορε� κ�ποια στιγμ� να φτ�σουμε να μην �χουμε λεφτ�. Ε�χομαι να μην φτ�σει ο �λληνας σε αυτ� το σημε�ο. Ακ�μη κι αν καταλ�ξουμε �τσι, τουλ�χιστον να ε�μαστε προετοιμασμ�νοι να απολαμβ�νουμε κ�ποια πρ�γματα και δωρε�ν. Μια β�λτα με �ναν φ�λο, μια κουβ�ντα καλ� σε �να τραγο�δι. Πρ�πει και οφε�λουμε να αποτοξινωθο�με. Μοι�ζουμε να ε�μαστε εξαρτημ�νοι.
Α.Τ.: Αργυρ�, σε παλαι�τερη συν�ντευξ� μας, ε�χες αναφ�ρει πως η Σπε�ρα – Σπε�ρα, �ταν μια πρ�κληση – πρ�σκληση που σε �βαλε σε �να σπ�τι, προ�κταση μιας οικογ�νειας θνητ�ν και μαγικ�ν καλλιτεχν�ν με σπουδα�ο καπετ�νιο... Τ�ρα με τις Χειρολαβ�ς, νι�θεις πως πραγματοποιε�ς μια �ξοδο απ� την Σπε�ρα � την �βαλες στο �χημα και π�τε μαζ�, τσ�ρκα στα τραγο�δια;
Α.Κ.: Η Σπε�ρα ε�ναι οικογ�νεια... και �λα αυτ� τα χρ�νια παρ�α τραγουδ�με και τα τραγο�δια της Λ�νας και του Σταμ�τη και �λλων δημιουργ�ν. Αυτ� που �χει σημασ�α για μ�να, ε�ναι �τι ε�μαστε εκε� ο �νας για τον �λλο και χαιρ�μαστε με τη χαρ� του διπλανο� μας... Σε π�σες ομ�δες νομ�ζετε συμβα�νει αυτ�... Με τις «Χειρολαβ�ς» λοιπ�ν μοιρ�ζομαι τη χαρ� μου μαζ� τους και στη σκην� και στο στο�ντιο… αφο� συμμετ�χουν και στο δ�σκο. Σ�γουρα λοιπ�ν ε�μαστε στο «ï¿½διο πλοï¿½ο» και �χουμε μαζ� μας δυνατο�ς κυβερν�τες. Με �ναν καινο�ργιο ισχυρ� συνοδοιπ�ρο επ�σης την συνθ�τη Δ�φνη Αλεξανδρ�, η οπο�α μαζ� με τη Λ�να Νικολακοπο�λου μας �χουν αγκαλι�σει με π�στη.
Α.Τ.: Και μ�νω, στον καπετ�νιο. Τον Σταμ�τη, τον �χεις χαρακτηρ�σει «καπετ�νιο», «πατ�ρα», «φ�ρο». Ο Σταμ�της για τον κ�σμο που τον αγαπ�, ε�ναι �νας εμπνευσμ�νος, ισορροπημ�νος και αρτιμελ�ς καλλιτεχνικ� δημιουργ�ς. Τ� ε�ναι ο Σταμ�της για σ�να στην σκην� και π�σω απ� αυτ�ν; �νιωσες ποτ� να κατευθ�νεις κ�ποια στιγμ� εσ� την πορε�α κι �χι μ�νο ο Σταμ�της;
Α.Κ.: Ο Σταμ�της ε�ναι τ�σο ισχυρ�ς ενεργειακ�, που δεν νομ�ζω �τι μπορε� ε�κολα κ�ποιος να τον κατευθ�νει... Ε�ναι πιο γοητευτικ� μ�λλον να του δ�νει κανε�ς το πρ�το β�μα και μετ� να κ�νει κι αυτ�ς τη δικ� του φιγο�ρα στο χορ�. Φυσικ� ο Σταμ�της ε�ναι πρ�τα απ’ �λα μεγ�λος δ�σκαλος, αλλ� και φ�λος, οικογ�νεια, καλ� παρï¿½α… ανεξ�ντλητος πλο�τος.
Α.Τ.: Θ�λω να μου πε�τε 5 λ�ξεις μ�νο σαν μια εναλλακτικ� δυνατ�τητα απεγκλωβισμο� μας απ� την κρ�ση.
Λ�να Νικολακοπο�λου: Θα σας πω αυτ� που θα �θελα �λοι μας να κ�νουμε. Να διαβ�ζουμε. Υπ�ρχουν βιβλ�α που μπορο�ν να μας βοηθ�σουν να καταλ�βουμε. Αυτ� που συμβα�νει γ�ρω μας αλλ� και μ�σα μας. �να απ� αυτ� τα βιβλ�α λ�γεται «Σ�γχρονος Μηδενισμ�ς» και το �χει γρ�ψει ο Θε�δωρος Ζι�κας. Οι π�ντε λ�ξεις λοιπ�ν, για να ε�μαστε και λακωνικο� στους φλ�αρους καιρο�ς που ζο�με, «Διαβ�στε ανεπιφ�λακτα τον Σ�γχρονο Μηδενισμ�».
Α.Τ.: Κι αν δεν σε βρουν χαρ�ματα, πως θες να ακο�ς τα αηδ�νια... Η αγ�πη π�ντε γρ�μματα να τα διαβ�ζεις χρ�νια...
Α.Κ.: �τσι ε�ναι… αν δε ζ�σεις γεγον�τα, αν δεν �ρθει το πλ�ρωμα του χρ�νου για να κατανο�σεις τη ζω�, μ�σα απ� την εμπειρ�α σου, πως θα γ�νει κ�τι επ�γνωση; Αν δεν δεις το ξημ�ρωμα, δεν υπ�ρχει περ�πτωση να ακο�σεις τα αηδ�νια. Το ξημ�ρωμα β�βαια, �σως για τον καθ�να ε�ναι διαφορετικ�… κ�θε φορ�...
Υ.Γ. Τον δ�σκο «ΧΕΙΡΟΛΑΒΕΣ» τον βρ�σκετε σε �λα τα καταστ�ματα PUBLIC σε Ελλ�δα και Κ�προ... και στο www.public.gr
