Ισορροπε� σε δ�ο σκοινι�, της υποκριτικ�ς και της σκηνοθεσ�ας. Αν και πλ�ον δηλ�νει πως τον συναρπ�ζει το δε�τερο, ωστ�σο, τον γνωρ�σαμε μ�σα απ� το πρ�το του προφ�λ σε ρ�λους που υποδ�θηκε στις Επτ� Θαν�σιμες Πεθερ�ς, στα Μυστικ� της ΕΔΕΜ και πιο πρ�σφατα στο Νησ�. Τ�σσεται υπ�ρ της αλ�θειας και εκτιμ� αφ�νταστα τους ειλικρινε�ς ανθρ�πους. Προβληματ�ζεται για το σ�μερα �μως δεν πα�ει να ψ�χνει τις αιτ�ες που οδ�γησαν την κατ�σταση μ�χρι εδ�. Η ζω� του εξαρτ�ται απ� την τ�χη. Και η τ�χη αυτ�, φα�νεται πως ποτ� δεν τον πρ�δωσε αφο� τ�σο το ταλ�ντο του �σο και οι προσεγμ�νες επαγγελματικ�ς επιλογ�ς του, επαλ�θευσαν τις προσδοκ�ες του. Αγαπ� την αγκαλι�, δακρ�ζει μ�σα του κρυφ� και κρατ�ει μ�σα του φυλαχτ� τις λ�ξεις που τον οδηγο�ν μ�χρι σ�μερα στην επιτυχ�α. Π�ρσι ε�χαμε την τιμ� να απολα�σουμε το πρ�το του σκηνοθετικ� β�μα με τα Σκουλ�κια. Φ�τος �μως, μας δ�δαξε τι σημα�νει �νθρωπος, μεταφ�ροντας στην σκην� του θε�τρου Αυλα�α, το βραβευμ�νο best seller της Ορι�νας Φαλ�τσι «Γρ�μμα σε �να παιδ�». Υπ� την σκηνοθετικ� του μπαγκ�τα, η Ζ�τα Δο�κα �δωσε ρεσιτ�λ ερμηνε�ας επ� σκην�ς κι ο Μ�νος Πετο�σης, ξεκλ�βοντας λ�γο χρ�νο απ� το δι�λειμμ� του, μας μ�λησε για την ζω�, τις σκ�ψεις και τα σχ�δι� του.
Νικ�λας Βουκκαλ�ς : Διαβ�ζεις παραμ�θια; Σκ�φτηκες ποτ� να φτι�ξεις το δικ� σου; Αν σου διν�ταν η ευκαιρ�α να σκηνοθετ�σεις �να παραμ�θι, ποιο θα �ταν;
Μ�νος Πετο�σης : Δι�βαζα παραμ�θια π�ρα πολλ�. Τα καλοκα�ρια μ�λιστα, που πηγα�ναμε διακοπ�ς επ�νω στον Β�λο, οι γιαγι�δες μας, μας �λεγαν παραμ�θια. Και μ�λιστα πολλ�ς φορ�ς, �φτιαχνα και μ�νος μου παραμ�θια για να νι�θω καλ�τερα. Συν�θως δεν τα �λεγα σε καν�ναν, τα κρατο�σα φυλαγμ�να για μ�να. Φοβ�μουν πως θα μου π�ρουν την χαρ� μου. Π�ντα μου �ρεσε να δημιουργ� παραμ�θια. Ε�ναι σαν να δημιουργε�ς μια δικ� σου παιδικ� ιστορ�α. Ακ�μη και το θ�ατρο, αυτ� νομ�ζω πως ε�ναι. Το λ�ει κι η λ�ξη : πα�ζω. Αν δεν ε�σαι παιδ�, δεν μπορε�ς ο�τε να πα�ξεις, ο�τε να δε�ξεις πως πα�ζονται τα παιχν�δια. Θ�λει μια αγν�τητα. �σο για το ποιο παραμ�θι θα �θελα να σκηνοθετ�σω... Η αλ�θεια ε�ναι πως δεν το �χω σκεφτε�… �σως την Κοκκινοσκουφ�τσα.
Ν. Β. : Αγαπημ�νος παιδικ�ς σου �ρωας απ� τα παραμ�θια;
Μ. Π. : Ο Κοντορεβυθο�λης. Προσπαθ� παρ�λη την δυσκολ�α της δουλει�ς που κ�νουμε, να κρατ�ω αυτ� την πολυπ�θητη παιδικ� μου αθω�τητα. Νομ�ζω μ�λιστα, πως αν δεν υπ�ρχει αθω�τητα σε �λο της το μεγαλε�ο, δεν μπορε�ς να αντ�ξεις να κ�νεις την δουλει� αυτ�. Ο�τε να πα�ξεις, ο�τε να σκηνοθετ�σεις.
Ν. Β. : Απ� ποια ηλικ�α αντιλ�φθηκες πως το θ�ατρο θα σε κατακτ�σει; Ποια �ταν τα πρ�τα ερεθ�σματα και οι καταβολ�ς που σε οδ�γησαν να ασχοληθε�ς με το θ�ατρο;
Μ. Π. : Δεν μπορ� να πω με σιγουρι�. Ντρεπ�μουν π�ρα πολ�. Δεν μπορ� να πω πως συμμετε�χα ας πο�με σε σχολικ�ς εορτ�ς. �ταν αν�βαινα μ�λιστα στην σκην�, π�ντα αν�βαινα με �να καρδιοχτ�πι. Β�βαια, η αλ�θεια ε�ναι πως �λοι οι φ�λοι, ακ�μα και απ� τις επ�μενες σχολ�ς στην ζω� μου, �βλεπαν πως εκε� θα κατ�ληγα. Στο θ�ατρο. Εγ� π�λι δεν το �βλεπα. Μου �ρεσε το θ�ατρο π�ρα πολ�. Ειδικ� μου �ρεσε σαν παιδ�, ο Ελληνικ�ς κινηματογρ�φος. Τ�τε ε�χαμε τις κασ�τες. �παιρνα λοιπ�ν το κασετ�φων� μου, το �βαζα δ�πλα στην τηλε�ραση και ηχογραφο�σα �λη την ελληνικ� ταιν�α. Το βρ�δυ πλ�ον, �ταν π�γαινα να ξαπλ�σω, το �βαζα στο αφτ� μου σε χαμηλ� �νταση και �χι μ�νο �κουγα αλλ� �βλεπα με τα μ�τια μου �λη την ταιν�α απ� την αρχ� κι �χι μ�νο μια φορ� αλλ� δ�ο και τρεις και την σκηνοθετο�σα �πως �νιωθα εγ�.
Ν. Β. : Και π�τε αποφ�σισες πως �θελες να ασχοληθε�ς με τον χ�ρο του θε�τρου; Συνειδητ� επιλογ�;
Μ.Π. : Αποφ�σισα να ασχοληθ� με το χ�ρο, σε μεγ�λη ηλικ�α. Μπ�κα στην σχολ� στα 24. Δεν �θελε καν�νας απ� την οικογ�νει� μου, να ασχοληθ� με το θ�ατρο κι ε�ναι και λογικ� γιατ� απ� την πλευρ� του πατ�ρα μου υπ�ρχει μια συγγ�νεια με την συγχωρεμ�νη Λου�ζα Ποδηματ�, την θε�α μου. Καταλαβα�νεις πως ο μπαμπ�ς μου �ξερε απ� πρ�το χ�ρι τι συμβα�νει στο θ�ατρο και δεν �θελε να ασχοληθ�. Το �διο και η μητ�ρα μου. �τσι π�ρα την απ�φαση και π�γα κι �δωσα κρυφ� εξετ�σεις. Προσπ�θησαν να με αποτρ�ψουν. �μως κ�ποια στιγμ� στο πρ�το �τος της σχολ�ς, την συν�ντησα τυχα�α στο ασανσ�ρ και της λ�ω «θε�α τι �γινε, τι κ�νεις;» για να την αποφ�γω. Αφο� με κοιτ�ει με σταθερ� βλ�μμα, μου λ�ει «Εντ�ξει. Αφο� το αποφ�σισες, κ�ν' το. Ψηλ�ς ε�σαι, εμφαν�σιμος ε�σαι κι απ� �τι �χω μ�θει απ� τον Γι�ργο Θεοδοσι�δη, καλ�ς στην υποκριτικ� ε�σαι, αλλ� μια συμβουλ� : μην π�ρουν ποτ� τα μυαλ� σου α�ρα.». Αυτ� την κουβ�ντα μ�σα στο ασανσ�ρ του ΡΕΞ δε θα την ξεχ�σω ποτ�. Και προσπαθ� να μην πα�ρνουν τα μυαλ� μου α�ρα.
Ν. Β. : Υπ�ρξε κ�ποια στιγμ� που να �νιωσες πως μπορε� και να αθετ�σεις αυτ� την υπ�σχεση;
Μ. Π. : Σαφ�ς �χι. Δεν το �χω αθετ�σει ποτ�. Ε�μαι απ�λυτα σ�γουρος. Μ�λλον κι επειδ� στην ζω� μου δεν ε�μαι τ�τοιος �νθρωπος. Απλ�νω τα χ�ρια μου μ�χρι εκε� που νι�θω �τι φτ�νουν. Και πολλ�ς φορ�ς τα απλ�νω και �σο πιο κοντ� σε μ�να γ�νεται. Λ�γα πρ�γματα και να μου αφ�νουν καλ� συναισθ�ματα, καλ�ς στιγμ�ς. Τουλ�χιστον εμ�να να μου αφ�νουν τα καλ�. Παραπ�νω δεν θ�λω.
Ν. Β. : Η σκηνοθεσ�α θεωρε�ται �κφραση υποκειμενικ�ς παρατ�ρησης. Π�σο υπε�θυνος ε�ναι �νας σκηνοθ�της, για την �κβαση μιας παρ�στασης – αποσπασματικ�, γιατ� προφαν�ς το αποτ�λεσμα μιας παρ�στασης ε�ναι �να συνονθ�λευμα και μωσα�κ� πολλ�ν παραμ�τρων. Η σκηνοθεσ�α μπορε� να αναδε�ξει και να ρ�ξει φως σε �ναν μ�τριο ηθοποι�; Να τον υποβοηθ�σει να αναδειχθε�;
Μ. Π. : �χι νομ�ζω. Τουλ�χιστον εγ� δεν το ξ�ρω πως γ�νεται κ�τι τ�τοιο. Σαφ�ς �νθρωποι που ε�ναι στην δουλει� σκηνοθ�τες πολλ� χρ�νια, μπορε� να �χουν βρει τον τρ�πο. Ωστ�σο εγ� δεν τον ξ�ρω ακ�μα. Αυτ� που μπορ� να σου πω απ� την δικ� μου πλευρ� με αυτ� την μικρ� πε�ρα που �χω, σαν σκηνοθ�της, αλλ� και σαν βοηθ�ς που �μουν για 7 με 8 χρ�νια, ε�ναι πως αν �χεις �ναν πολ� καλ� ηθοποι� στα χ�ρια σου, μπορε�ς να τον οδηγ�σεις σωστ�. Τ�ρα για το δε�τερο, απ� �σα ακο�ω απ� ανθρ�πους της δουλει�ς, νομ�ζω πλ�ον πως γ�νεται. Αλλ� για τον τρ�πο,… Δεν μου �χει τ�χει εμ�να. Τ�ρα αν μου τ�χει…
Ν. Β. : Μπορε� να θεωρηθε� �νας σκηνοθ�της υπε�θυνος για την αποτυχ�α μιας παρ�στασης; �ταν αναλαμβ�νεις εσ� την σκηνοθεσ�α μιας παρ�στασης, νι�θεις αυτ� την ευθ�νη;
Μ. Π. : Απ�λυτα. Νομ�ζω πως η ευθ�νη βαρ�νει απ�λυτα τον σκηνοθ�τη. Απ� την επιλογ� των ηθοποι�ν και των συνεργατ�ν του, μ�χρι και το τελικ� αποτ�λεσμα. Δηλαδ�, παρ�λο που υπ�ρχουν �νθρωποι που αναλαμβ�νουν τα φ�τα, τα σκηνικ�, τα κοστο�μια, αν στον σκηνοθ�τη δεν αρ�σουν, δεν ε�ναι δηλαδ� στην λογικ� του, αλλ�ζει, επιλ�γει να τα διορθ�σουν… Ο σκηνοθ�της πλ�ον, βλ�πει το δικ� του παραμ�θι επ� σκην�ς. Κι �λοι κατ� κ�ποιον τρ�πο – π�λι σε εισαγωγικ� – υπηρετο�ν κατ� κ�ποιον τρ�πο, το δικ� του �ραμα. Αρκε� β�βαια οι �νθρωποι που συνεργ�ζονται, να μπορο�ν να το καταλ�βουν, να καταλ�βουν τι ακριβ�ς οραματ�ζεται και να γ�νουν συνοδοιπ�ροι. Υπ�ρχουν �μως και περιπτ�σεις, �πως φ�τος, με τον Γι�ργο τον Χριστιαν�κη, τον μουσικ�. Η μουσικ� που μου �φερε ο Γι�ργος, δεν �ταν αυτ� που φανταζ�μουν εγ�, ωστ�σο �μως �ταν την �κουσα ε�πα �τι �χει δ�κιο, αυτ� ε�ναι η μουσικ� που χρει�ζεται η συγκεκριμ�νη παρ�σταση. Και νομ�ζω πως σοφ�, μ�λλον απ� �νστικτο, αλλ� σοφ� ε�πα το ναι, γιατ� αν�βασε και αν�δειξε την παρ�σταση σε πολλ� επ�πεδα. Την απογε�ωσε.
Ν. Β. : Μπορε� να γ�νει κ�θε ηθοποι�ς να γ�νει και σκηνοθ�της; Π�σο βοηθ� η σκηνοθεσ�α �ναν ηθοποι� να γ�νει καλ�τερος; Εσ�να σε βοηθ�;
Μ. Π. : Ε�ναι δ�ο διαφορετικ� πρ�γματα, � �τσι τα αντιλαμβ�νομαι τουλ�χιστον εγ�. �λλο ηθοποι�ς, �λλο σκηνοθ�της. Δεν ξ�ρω αν θα με βοηθ�σει να γ�νω καλ�τερος ηθοποι�ς. Το �τι με βοηθ� �μως να καταλ�βω απ�λυτα πως ε�ναι �ταν ε�σαι απ� κ�τω, στο κοιν�, να ζητ�ς και να απαιτε�ς πρ�γματα απ� τον ηθοποι�, αυτ� ναι. Αλλ� δεν ξ�ρω αν με βοηθ�. Με �χεις πι�σει και σε μια φ�ση της ζω�ς μου, που η υποκριτικ� αρχ�ζει και μπα�νει σε μια δε�τερη μο�ρα. Αρχ�ζει να μην με ενδιαφ�ρει. Και δεν το περ�μενα να μην με ενδιαφ�ρει γιατ� το λατρε�ω το θ�ατρο, την υποκριτικ�, ε�ναι η ζω� μου αυτ�. Και μου κ�νει εντ�πωση, γιατ� να μην με ενδιαφ�ρει το να πα�ξω κ�που κι απλ�ς με ενδιαφ�ρει περισσ�τερο η σκηνοθεσ�α και η διδασκαλ�α που μου αρ�σει π�ρα πολ�…
Ν. Β. : Θεωρε�ς πως ε�ναι ταλ�ντο η σκηνοθεσ�α; Γιατ� το να φτι�ξει �πως λες εσ� ο καθ�νας το δικ� του παραμ�θι, ναι μπορε�. Να το αποδ�σει �μως επ�νω στην σκην� και να προκ�ψει μια παρ�σταση… Αυτ� απαιτε� ικαν�τητα. Διδ�σκεται, μαθα�νεται � υπ�ρχει στο DNA μας;
Μ. Π. : Υπ�ρχουν σχολ�ς που διδ�σκουν σκηνοθεσ�α. Και μ�λιστα υπ�ρχουν και �λληνες καλλιτ�χνες που �φυγαν εξωτερικ� και �χουν κ�νει σπουδ�ς σκηνοθεσ�ας. Εγ� δεν �χω κ�νει σπουδ�ς. Εγ� �κανα σπουδ�ς δραματικ�ς σχολ�ς, ως ηθοποι�ς. Νομ�ζω �μως πως η εμπειρ�α, το �νστικτο, η αγν�τητα της ματι�ς και της ψυχ�ς, ε�ναι τα εφ�δια. Αυτ� τουλ�χιστον �ταν για εμ�να τα �πλα μου. Η διδασκαλ�α για εμ�να, �ταν στην θ�ση του βοηθο� σκηνοθ�τη. Ε�χα την τ�χη να κ�νουμε πολλ�ς παραστ�σεις, να ανεβ�σουμε και μιο�ζικαλ και να δω πολλ�ς διαφορετικ�ς σχολ�ς και μεθ�δους προσ�γγισης μ�σα απ� την ενεργ� μου δρ�ση στην δουλει�. Δ�πλα σε διαφορετικο�ς ηθοποιο�ς, �ζησα διαφορετικ�ς μεθ�δους διδασκαλ�ας,. Αυτ� ναι, ε�ναι σχολε�ο.
Ν. Β. : Οι τελευτα�ες δουλει�ς που σε �μαθε ο κ�σμος τηλεοπτικ� �ταν μ�σα απ� το ΝΗΣΙ, σκηνοθετικ� στην παρ�σταση τα Σκουλ�κια, τ�ρα με το Γρ�μμα σε �να παιδ�… Και στις τρεις επιλογ�ς σου, υπ�ρχει μια κοιν� συνισταμ�νη θεματολογ�ας που διαπραγματε�εται τον �νθρωπο και το κοινωνικ� στ�τους. Ασχολε�σαι με προβλ�ματα κοινωνικ�. Τυχα�α επιλογ�; � μ�πως ο Μ�νος εκφρ�ζεται καλ�τερα μ�σα απ� ενδοσκοπ�σεις και σκαλ�σματα εσωτερικ� της ψυχ�ς;
Μ. Π. : Απ�λυτα. Σε �τι �χει να κ�νει με την σκηνοθεσ�α ναι. Σχετικ� με το Νησ�, �τυχε. Για την σκηνοθεσ�α, ναι, ε�μαι εγ�. Και το επ�μενο κε�μενο που θ�λω να κ�νω, ε�ναι π�νω στον �διο παρονομαστ�.
Ν. Β. : Πιστε�εις δηλαδ� πως το θ�ατρο μπορε� να βοηθ�σει στα κοινωνικ� προβλ�ματα; Δεν θα μπορο�σε να υπ�ρχει �να �λλο θ�ατρο που να ε�ναι πιο επιφανειακ� και να μας κ�νει να ξεχαστο�με λ�γο απ� �λη αυτ� τη λα�λαπα;
Μ. Π. : Ναι, θα μπορο�σε. Απ� �τι βλ�πεις κ�νουν κι �λλοι συν�δελφοι, που επιλ�γουν αυτ� το ε�δος. Εμ�να �μως στην συγκεκριμ�νη φ�ση της ζω�ς μου, δεν με εκφρ�ζει. Μπορε� μετ� απ� �να � δ�ο χρ�νια, να κ�νω κι εγ� το �διο. Στην συγκεκριμ�νη φ�ση, �νοιωσα πως �θελα να πω κ�ποια πρ�γματα και επειδ� το �πλο το δικ� μας ε�ναι η τ�χνη, μπορ� μ�σα απ� εκε�. Και η παρ�σταση αυτ�, ε�ναι �να καθαρ� πολιτικ� κε�μενο. Δεν �θελα β�βαια να το δ�σω �τσι. Σε μορφ� διδασκαλ�ας «ï¿½κου»… Για αυτ� και δ�θηκε και με �ναν πιο γλυκ� χαρακτ�ρα. Κι απ� την στιγμ� που υπ�ρχουν και κε�μενα τ�σο γεμ�τα, γιατ� να μην τα χρησιμοποι�σω, απ� την στιγμ� που ο μ�νος τρ�πος να μιλ�σω για το σ�μερα, ε�ναι αυτ�ς. Και χα�ρομαι ιδια�τερα που �λα αυτ� τα μην�ματα, και ειδικ� την παρ�σταση αυτ� που κ�νουμε τ�ρα με την Ζ�τα, περν�νε στον κ�σμο. Και μου αρ�σει πολ� που �ταν φε�γοντας, απ� την παρ�σταση και μας βρ�σκει ο κ�σμος, μας λ�ει πως στην πορε�α του �ργου, �ντως αναπτ�σσεται μια πολιτικ� θ�ση. Μ’ αρ�σει που πα�ρνει το �ργο ο καθ�νας μ�νος του, το αναλ�ει και βγ�ζει το δικ� του συμπ�ρασμα.
Ν. Β. : Β�βαια το �χουμε ξαναπε� πως το κε�μενο καθαυτ�, γραμμ�νο απ� την Ορι�να Φαλ�τσι �χει βαθι� κοινωνικοπολιτικ� χαρακτ�ρα. Οπ�τε θα μπορο�σαμε να πο�με πως το κε�μενο εν συγκρ�σει με αυτ� που αποδ�δεται επ�νω στην σκην�, δεν �χει αλλ�ξει την ταυτ�τητ� του. �σως μ�νο με την μικρ� πινελι� πως ε�ναι λ�γο πιο αυθα�ρετο, πιο ολοκληρωτικ�, πιο κυκλικ�, καλ�πτει δηλαδ� �λες τις πλευρ�ς του θεατ�. Δεν ε�ναι μ�νο η Ορι�να Φαλ�τσι, αποτυπ�νεται η κ�θε γυνα�κα, της κ�θε κοινων�ας.
Μ. Π. : Ακριβ�ς. Αυτ�ς �ταν κι ο σκοπ�ς μου. Ναι μεν το κε�μενο ε�ναι της Φαλ�τσι, ε�ναι η πραγματικ� ζω� της αλλ� δεν �θελα να την φωτογραφ�σω γιατ� δεν �χει και ν�ημα. Και γι’ αυτ� και επ�λεξα τα κομμ�τια αυτ� μ�σα απ� το βιβλ�ο που θα μπορο�σε να ταυτιστε� κ�θε γυνα�κα. �χι μ�νο κ�θε γυνα�κα αλλ� και ο κ�θε �ντρας. Αν μπορε�ς να προσφ�ρεις προβληματισμ� και τα�τιση του κ�θε θεατ� με αυτ� που παρακολουθε�, ακ�μη και με �ναν θεατ�, π�στεψ� με ε�ναι τερ�στια ν�κη για μας αλλ� και για το θ�ατρο.
Ν. Β. : �να καλοκα�ρι, �να βιβλ�ο σε μια βιβλιοθ�κη, δ�ο τρ�α τηλ�φωνα, και κ�πως �τσι απλ� κι απ� τ�χη, οι λ�ξεις απ�κτησαν στ�μα. Το Γρ�μμα σε �να παιδ� βρ�κε τον παραλ�πτη. Ε�σαι �νθρωπος που αφ�νεσαι στην τ�χη � προτιμ�ς να �χεις τον �λεγχο στην ζω� σου;
Μ. Π. : Στην τ�χη. �σες φορ�ς προσπ�θησα να �χω τον �λεγχο, δεν τα κατ�φερα. �ταν �μως αφ�νομαι, �ρχονται απ� μ�να τους. Και �ρχονται �τσι ακριβ�ς �πως τα ονειρε�τηκα, τα θ�λησα. Το αντιλαμβ�νομαι αφο� συμβε� �μως. Π�ντα, απ� την στιγμ� που μπ�κα στην δουλει� αυτ�, μεγ�λο μου �νειρο �ταν αν μπορο�σα να αποκτ�σω δ�ναμη, σε εισαγωγικ�, να �χω λ�γο, απ� την θ�ση του σκηνοθ�τη. Να μην πρωταγωνιστ�, � σκηνοθ�της � παραγωγ�ς. θα �θελα π�ρα πολ�, να �κανα παραστ�σεις και τα �σοδα απ� αυτ�ς να δ�νονταν σε δι�φορα κοινωφελ� ιδρ�ματα. Να λοιπ�ν που φ�τος, χ�ριν στην συνεργασ�α μου με τον Θωμ� τον Χαρ�λα, την Παυλ�να και την Ζ�τα, καταφ�ραμε να κ�νουμε μια παρ�σταση που �λα τα �σοδ� της π�γαν στην Λ�μψη, επειδ� �τυχε. Συγκυρ�α. Και π�ντα στην ζω� μου, πρ�γματα που �χω σκεφτε� να γ�νουν, μετ� απ� �να μικρ� � μεγ�λο δι�στημα, �ρχονται. Και �τσι μου λ�νε πολλο�, πρ�σεχε τι ε�χεσαι γιατ� σου �ρχεται. Και μ�λλον �τσι κ�πως μου τα φ�ρνει η τ�χη. Δεν μπορ� να το καθοδηγ�σω.
Ν. Β. : Ε�πες �τι το αφ�νεις στην τ�χη. Μετ�νιωσες �μως ποτ� για κ�τι που δεν το �κανες; Γιατ� με το να αφ�νεις τα πρ�γματα στην τ�χη τους, σημα�νει πως κ�ποια πρ�γματα δεν θα γ�νουν αν δεν τα κυνηγ�σεις εσ�.
Μ. Π. : Για τα πρ�γματα που μετανι�νω ε�ναι �τι �χει να κ�νει με τις ανθρ�πινες σχ�σεις, με ανθρ�πους που εγ� πιστε�ω, αγαπ�ω, δ�νομαι ολοκληρωτικ� και το �νστικτ� μου, μου λ�ει πως κ�νεις κ�τι λ�θος και σου λ�νε ψ�ματα. Εκε� πλ�ον δ�νω χρ�νο και περιμ�νω.
Ν. Β. : Αποσ�ρεσαι; � απλ�ς περιμ�νεις;
Μ. Π. : Αποσ�ρομαι. Προσπαθ� να προστατε�ομαι. Επαγγελματικ� δεν �χω μετανι�σει για κ�τι. Και λ�θος να ε�ναι, π�ρα μ�θημα μ�σα απ� αυτ�. Καλ� κ�νει και συμβα�νει γιατ� μ�νο �τσι μαθα�νεις.
Ν. Β. : Αγαπημ�νες εκφρ�σεις του κειμ�νου που σε αγγ�ζουν;
Μ. Π. : Ε�ναι η στιγμ� που μιλ�ει το μωρ�. �λο το κε�μενο που μιλ�ει το μωρ� ε�ναι σαν να ακο�ω δικ�ς μου λ�ξεις. Η λ�ξη μαμ� με συγκλον�ζει. Ε�ναι δ�σκολο. Δεν μπορ� να απομον�σω. Ε�ναι �να κε�μενο που αγαπ�ω π�ρα πολ�. Απ� την πρ�τη φρ�ση που λ�ει : �μαθα κ�τι κι απ�ψε, μ�χρι την τελευτα�α πρ�ταση που λ�ει : η ζω� δεν πεθα�νει. Μια �λλη ατ�κα που λ�ει στο μωρ� της : «και αγ�ρι να ε�σαι, π�λι ευτυχισμ�νη θα ε�μαι…», παρεμβ�λλονται δι�φορες προτ�σεις και μετ� καταλ�γει, αλλ� θα �χεις και γ�νια. Δεν γ�νεται �μως να �χεις γ�νια και να κλα�ς. Δεν γ�νεται να �χεις γ�νια και να ζητ�ς μια αγκαλι� για να κουρνι�σεις. Αυτ� η φρ�ση με ανατριχι�ζει. Γιατ�; Γιατ� μας �χουν περ�σει �λο αυτ� το στερε�τυπο; Ε�μαστε �ντρες και απαγορε�εται να κλ�ψουμε, απαγορε�εται να π�ρουμε μια αγκαλι�. Απαγορε�εται να π�σουμε εμε�ς σε μια αγκαλι�…
Ν. Β. : Κλαις;
Μ. Π. : Μ�νος μου �ταν ε�μαι . Μπροστ� σε κ�σμο �χι. Φοβ�μαι να εκτεθ�. Και ευτυχ�ς μ�σα απ� την σκηνοθεσ�α τ�σο στο περσιν� �σο και στο φετιν� κε�μενο, μου δ�θηκε η ευκαιρ�α να κλ�ψω κρυφ�. Μ�σα απ� την σκηνοθεσ�α, πραγματοποι� μια κραυγ� δικ� μου. Γιατ� και το περσιν� �ργο που ε�χε να κ�νει με την διεκδ�κηση γης, προβολ� του πως θα μπορ�σω να επιβληθ� στον �λλο, που το σιχα�νομαι εντελ�ς, δεν το μπορ�, αλλ� και το φετιν�, ε�ναι μια καλ� ευκαιρ�α να κ�νω �ναν απολογισμ� γιατ� δι�λεξα τα συγκεκριμ�να κε�μενα… Ε�ναι μια κραυγ� δικ� μου. Και το επ�μενο κε�μενο που ετοιμ�ζω, ε�ναι μια κραυγ� δικ� μου. Προσπαθ� να φων�ξω και χα�ρομαι που �χω βρει αυτ� τον τρ�πο.
Ν. Β. : Πραγματε�εσαι ωστ�σο το θ�μα της κτητικ�τητας. Στα σκουλ�κια με την κτ�ση γης και εδ� στο Γρ�μμα, με την διαμ�χη της γυνα�κας – μητ�ρας απ�ναντι στον πατ�ρα για το παιδ�.
Μ. Π. : Ναι ε�ναι αλ�θεια. Σιχα�νομαι ωστ�σο �λη αυτ� την λογικ�, και αν θες την κατακρ�νω προβ�λλοντ�ς την. «Εγ� επιτρ�πεται να κ�νω, εσ� δεν επιτρ�πεται να κ�νεις». �χουμε δικα�ωμα στα π�ντα στην ζω�. Μου απαγορε�εται να σκεφτ� πως μ�νο εγ� �χω δικα�ωμα στην ζω� και δεν �χεις εσ�. Αυτ� με τρελα�νει. Δεν μπορ� να βρω λ�για για να το περιγρ�ψω.
Ν. Β. : Υπ�ρχουν εποχ�ς για φτωχο�ς κι εποχ�ς για πλο�σιους. Το θ�ατρο σε ποια εποχ� ζει;
Μ. Π. : Το θ�ατρο νομ�ζω πως με �λη αυτ� την κατ�σταση θα ξαναγεννηθε�. Τα πιο σημαντικ� πρ�γματα και το βλ�πουμε και μ�σα απ� την �δια την ιστορ�α, γ�νονταν στις πιο δ�σκολες στιγμ�ς. Κι �χω αυτ� την α�σθηση. �τι θα αρχ�σει π�λι να ξαναγεννι�ται. Γιατ� θα �χουμε την αν�γκη να πο�με και να προβληματ�σουμε τον �λλο. Να ξεκιν�σει μια επαν�σταση.
Ν. Β. : �να μεγ�λο μ�ρος της παρ�στασης �χει τον δι�λογο της μητ�ρας με το παιδ�. Στις συζητ�σεις που ακολουθο�σαν κ�θε Κυριακ� μετ� το π�ρας των παραστ�σεων, συνδιαλ�γονται «μητ�ρες» απ� σκην�ς με «παιδι�» απ� κοινο�. �χει μ�πως χαθε� πλ�ον η επικοινων�α και η επαφ� στην εποχ� μας; Μ�πως μ�σα απ� αυτ� την διαδικασ�α ο κ�σμος πα�ρνει �να β�μα για να μιλ�σει; Τι συναισθ�ματα �χουν με�νει απ� την διαδικασ�α διαλ�γου με το κοιν�;
Μ. Π. : Η επαφ� �ντως �χει χαθε� και ναι ο δι�λογος ε�ναι σημαντικ�ς για να ξαναθυμηθε� ο κ�σμος να μιλ�ει. Να λ�ει τον π�νο και την σκ�ψη του. Την πρ�τη φορ� που συζητ�σαμε με την Ζ�τα να κ�νουμε ανοιχτ� δι�λογο με το κοιν�, συμφων�σαμε αμ�σως γιατ� σκοπ�ς μας �ταν να ξανα-ανο�ξουμε τον δι�λογο και την επικοινων�α που λε�πει σε �λους μας. Εγ� σαν θεατ�ς, �ταν π�ω και βλ�πω παραστ�σεις, θα �θελα π�ρα πολ� μετ� να κ�τσω να μιλ�σω. Στην ζω� μας δεν μιλ�με πια. Στηθ�καμε μπροστ� απ� �ναν υπολογιστ� και ακ�μα και το γ�λιο το σχηματοποιο�με με �να χαχα και την λ�πη, με μια φ�τσα που φτι�χνεται απ� γρ�μματα και σ�μβολα.
Κι �τσι χ�θηκαν τα π�ντα. Η επικοινων�α και το συνα�σθημα, χ�θηκαν �λα. �χει χαθε� η αγκαλι�. Μ�σα λοιπ�ν απ� το �ργο και ευτυχ�ς βρ�καμε συμπαραστ�τες �λους τους συντελεστ�ς της παρ�στασης, καταφ�ραμε τουλ�χιστον να πο�με στο κοιν�, αν μπορε�τε να μιλ�σετε, πε�τε μας την σκ�ψη σας, την πρ�τασ� σας, μιλ�στε, επικοινων�στε, βγε�τε απ� το καβο�κι σας. Κλ�ψτε. Πι�στε το χ�ρι του �λλου. Δεν πειρ�ζει. Ας τρ�ξει κι �να δ�κρυ δεν ε�ναι κακ�. Να βρο�με λ�γο ξαν� την ανθρωπι� μας. Και νομ�ζω πως το καταφ�ραμε.
Ν. Β. : Υπ�ρξε κ�τι ιδια�τερο που ρ�τησε �νας θεατ�ς σε παρ�σταση;
Μ. Π. : Ναι υπ�ρχει κ�τι. Σε μια παρ�σταση, ανακο�νωσε η Ζ�τα πως θα κ�νουμε αυτ� την παρ�σταση για φιλανθρωπικ� σκοπ�. Και αυθ�ρμητα μια κυρ�α, πετι�ται και της λ�ει : κοριτσ�κι μου καλ� κ�νετε. Αλλ� κι εμε�ς με 400 ευρ� σ�νταξη που να πρωτοδ�σουμε; Αλλ� �ταν τ�σο αυθ�ρμητο, τ�σο αθ�ο, που εκε�νη την �ρα σιωπ�ς και λες τι να απαντ�σω…
Ν. Β. : �ντως η παρ�σταση της 8ης Μαρτ�ου ε�χε φιλανθρωπικ� χαρακτ�ρα και τα �σοδα π�γαν στην Λ�μψη. Η αλληλεγγ�η, στην εποχ� μας, μ�πως μας �χουν φτ�σει σε σημε�ο να αποτελε� το �λλοθι για την ανεπ�ρκεια του κρ�τους;
Μ. Π. : Σ�γουρα. Με �ναν τρ�πο τους λες �τι ε�στε �χρηστοι… Σαν να τους λες, σηκωθε�τε και φ�γετε τ�ρα. Δεν θ�λω να επεκταθ� γιατ� θα βγ�λω πολ� θυμ�. Κι �ταν βλ�πω αυτ� την ψευτι�… Οι χειρ�τεροι ηθοποιο�….
Ν. Β. : Ο Μ�νος �ξω απ� το θ�ατρο και π�ρα απ� την σκην�, τα στυλ� και τα χαρτι� του;
Μ. Π. : Μ�νος. Δεν �χω καμ�α σχ�ση με �λο αυτ� που μπορε� να φα�νεται. Κι απ� επιλογ� μου. Δημιουργ� στη μοναξι� μου.
Ν. Β. : «ï¿½μαθα κ�τι κι απ�ψε...»Τι �μαθε ο Μ�νος απ� το «Γρ�μμα σ��να παιδ�»;
Μ. Π. : �μαθα �τι πρ�πει να ξεκιν�σουμε να αγαπ�με και να εμπιστευ�μαστε. Σκοπ�ς της ζω�ς μας να γ�νει η αγ�πη, η αλ�θεια, η καταν�ηση και ο σεβασμ�ς.
